In Order to Live

On the cold, black night of March 31, 2007, my mother and I scrambled down the steep, rocky back of the frozen Yalu River that divides North Korea and China.

Autobiografieën boeten vaak in op stijl over waarheid. Het voelt dan oppervlakkig om commentaar te leveren op de warboel van het geschreven materiaal, wanneer het geschreven materiaal zo extreem, eng, bizar, enzovoorts is. Maakt het echt uit hoe mooi/lelijk het verhaal is opgeschreven, als het verhaal aantoont hoe gruwelijk het leven in Noord-Korea is?

Auteur Yeonmi Park is er opgegroeid, ontsnapt het voor andere horror in China en Mongolië, om vervolgens in Zuid-Korea aan te komen en beschouwd te worden als tweederangs burger. Noord-Koreanen zijn tenslotte achterlijke, gehersenspoelde arbeiders. Hoe dat komt, laat Yeonmi ook niet achterwege. Als het idee dat Noord-Korea een achterlijk doch aandoenlijk land is nog bestond, kan dat nu definitief vernietigd worden. Het is een kamp waarin de overgrote meerderheid langzaam afsterft om er voor te zorgen dat de rijke, machtige meerderheid een bordkartonnen idee van succes en geluk overeind kan houden. Men is gehersenspoeld, maar hoe kom je daar achter tot je omgeving verandert?

Het maakt het geen makkelijk, opbeurend, leesbaar verhaal, maar om je wereldbeeld te verbreden, wel essentieel. De vermakelijke, spetterend geschreven roman kan een andere keer wel weer.

In Order to Live:  A North Korean Girl’s Journey to Freedom, Yeonmi Park, Penguin Press 2015

Advertisements