De Graces

Iedereen zei dat het heksen waren.

Ik weet verdorie niet meer wie dit me had aangeraden, want daar wil ik graag even een hartig woordje mee spreken. Brr, YA volgens het cliché boekje. En werd het op de achterkant ook nog aangeraden voor fans van Twilight en Beautiful Creatures. Had ik nu maar van te voren het boek opgegeven.

De echte naam van de hoofdpersoon leren we niet eens; zij besluit zichzelf eens River te noemen en daar doet iedereen aan mee. River dus, en ze is nieuw in een kleine stad en al snel wordt ze net zo betoverd en/of obsessief met de mysterieuze familie die al tijden daar woont. En mysterieus is.

Maar met River is er ook Iets Aan De Hand. Daarvoor wordt de lezer zo’n tweehonderd pagina’s aan het lijntje gehouden, terwijl de mysterieuze familie al snel gewoon wat eleganter dan de rest lijkt. De andere karakters mogen tweedimensionaal blijven, River krijgt alle ruimte om onduidelijk en chagrijnig te zijn.

Is er dan misschien nog iets van een uitsmijter, een diamantje in de modder? Neuh. Zelfs als River eindelijk de boel uitlegt, wordt het lauwwarm geserveerd met een duidelijke opening voor boek twee. Ze mag het doen zonder mij.

De Graces, Laure Eve, Van Goor 2016

Dear White People

10 x 30 min.

Ik kreeg het niet voor elkaar om de film te kijken, maar gelukkig hielp Netflix (weer eens): nu is er ook een serie.

dear-white-people-netflixMet hetzelfde gegeven: zwarte studenten op overmatig witte campus die in mindere en meerdere mate tegen racisme ingaan. Hoofdpersoon is misschien wel Sam met radioshow Dear White People, maar – heel fijn – anderen krijgen elk ook een aflevering. Iets met ‘verschillende, nodige invalshoeken’ en zo.
Zo leer je waarom sommigen “zo min mogelijk zwart” willen zijn, of hoe het is om waarheid te ontkennen voor je eigen veiligheid.

En door het evenwicht van continu activisme en ‘ik wil gewoon leven, hoe dan ook’ wordt Dear White People geen eenzijdig pamflet. Hoeft ook niet; de ervaring van met de neus op de bittere feiten gedrukt worden gebeurt toch wel.

Dear White People, Netflix 2017

Girls on Fire

See them in their golden hour, a flood of girls high on the ecstasy of the final bell, tumbling onto the city bus, all gawky limbs and Wonderbra cleavage, chewed nails picking at eruptive zits, lips nibbling and eyes scrunching in a doomed attempt not to cry.

I’m both angry at and feeling supportive towards this book. I didn’t like it.

Books like these – underlining how they realistically show what it is like to grow up as a girl, to have female relationships, always set my teeth on edge. Not just because it’s so easy to make it look like this is a world-wide experience versus a personal one, but also because it can easily turn into sexist material: “dumb, jealous, hormonal, pitiful creatures, these girls”.

It’s humanity and society that’s tackling these two main characters. Hannah and Lacey barely need anything or anyone else but each other for (self-)sabotage. A small American town as their stage doesn’t help either.

So there are too many recognisable things, too much hurt and frustration to come out of this story light and happy. Because gosh darn it, why didn’t we know then what we know now, and where did the fire go?

Girls on Fire, Robin Wasserman, Little Brown 2016

De Cirkel

Ze wacht op een antwoord, maar Elias weet niet wat hij moet zeggen.

Eindelijk weer eens een boek waar ik met pret in ging. Zo’n boek dat je kiest tussen televisie en internet omdat  het gewoon zo snel gaat, er zoveel gebeurt, het net eng genoeg is om lekker spannend te zijn.

Er gebeuren nare dingen in Engelsfors, een klein dorp in Zweden. Daar horen uitverkorenen bij, maar deze keer zijn het tieners die tieners eerst zijn en daarna pas helden, en daardoor verloopt het redden van de wereld (?), Engelsfors (?) en zichzelf niet zo heel soepeltjes. Je zal maar moeten samenwerken met je grootste pestkop omdat een of andere heks het vraagt.

Mooi is dat het allemaal meiden zijn, die op allemaal verschillende manieren vrouw mogen zijn zonder eendimensionaal te worden. Fijn dat er geen glazuur wordt gelegd over het middelbare schoolleven, maar dat tiener-zijn in al z’n bruutheid gewoon getoond wordt.

Het is het eerste boek van een trilogie, maar alle drie de boeken zijn al uitgebracht, dus laat je dat helemaal niet tegenhouden.

De Cirkel: Engelsfors 1, Mats Standberg & Sara B. Elfgren, Bruna Fictie 2012

The Burning Sky

Just before the start of Summer Half, in April 1883, a very minor event took place at Eton College, that venerable and illustrious English public school for boys.

Stories don’t have to be original to be entertaining. Unlikely hero? Absolutely beautiful, but cold-hearted-because-of-plot-point prince? Cruel authorities? Cross dressing for safety? Pompous names? Now I come to think of it..where’s the adorable pet/companion animal in this story?

Iolanthe has been warned by her guardian to not do certain things. With her listening to him, there wouldn’t be a story, and suddenly Iolanthe turns out to be a threat and a treasure to the powers that be. Good thing there’s a handsome prince that won’t let them get her. Instead, she should stay close to him, hidden away on Eton.

Emotions, hormones, friendships and a book that’s a gate way, a training room and a virtual reality of royal history all make sure that there’s nary a dull moment. Is the will-they-won’t-they sappy? Yes. Does Thomas go off on a much too long description of all the beautiful people around? Definitely. But sometimes someone wants a story you can race through without feeling like you have missed out on details, plot and information. I’m even interested in the other two books (of course this is part of a series), even though I wouldn’t know what they could be about. Sacrifice? More angry kisses? Good thing the trilogy is already completely published.

The Burning Sky, Sherry Thomas, HarperCollins 2013

Smoke

‘Thomas, Thomas! Wake up!’

Well, Dan Vyleta got the Victorian-feel of it down pat. Several times I paged back to the front to check the year of first publication.

This could be viewed as a compliment, but as I expected something else going in, it took me a long time to adapt. Smoke is as straight-edged as its characters, afraid of anything that could be viewed as sin or a wrong emotion, any form of entertainment that could ‘evoke’ something.

This element makes the novel dystopian, a strict society in which something or someone will give sooner than later. Not just that, but on top of the societal mystery, there’s a mysterious group that’s kind of powerful, but not powerful enough to have a clear enough message. Or maybe the smoke just got in between.

Even when adventure is added, the feeling doesn’t get very urgent. Power hungry people want to keep things the way they are, maybe some light sins aren’t that horrible, okay, okay. It could have been a short novel, a foundation for a television series, but as a hefty book there’s just not enough spark.

Smoke, Dan Vyleta, Weidenfeld&Nicholson 2016

Cherry

To be honest, the sex pact wasn’t always part of the plan.

Female teenagers decide that all of them are going to lose their virginity before graduation. Surely nothing can go wrong (and cringe worthy).

The thing is, it almost doesn’t. For once girls are shown as sexual beings as well, for once there’s focus and care about body positivism, self-development and orgasms. They’re allowed to be characters instead of clichés, and it’s easy to start caring for the group.

So what did go wrong? As usual, the b-word in between homosexuality and heterosexuality seems to be non-existent, and I hope not too many readers get their hopes up about the eagerness of teenage boys performing oral sex. Some chapters are saccharine sweet, but by then you have already been reeled in to support everyone.

It’s a good one for a glance behind the girl teen facade.

Cherry, Lindsey Rosin, Simon Pulse 2016