Caterpillars Can’t Swim

“Go!”

So I discovered something new (NetGalley), and now I’m sure I’ll never want for something to read ever again. If the subscriptions to two international libraries and Overdrive weren’t going to take care of that, of course.

To the book. Young Adult with the main character having cerebral palsy, living in a very small town and saving another male teen that might not want to be saved. But still, pulling someone out of the water creates a connection.

Ryan feels responsible for Jack after that, even though Jack and Ryan’s best friend Cody try to stop making him feel so. Jack’s not the best, most social, fun loving guy around, while Cody is the pretty stereotypical jock.

What Liane Shaw does – and very nicely so – isn’t hurry either of them into a corner. Yes, someone’s disabled, but not his disability. Yes, someone’s gay, but not his sexuality. And yes, the jock can learn. All characters get room for development, and that doesn’t happen often enough.

It makes for a sweet, soft story, and a nice start of my Netgalley experience.

Caterpillars Can’t Swim, Liane Shaw, Second Story Press 2017

Advertisements

Every Heart a Doorway

The girls were never present for the entrance interviews.

I always feel so fancy when I’m offered books, even though it’s through a subscription and it’s me and a gazillion others. Hey, it’s still a free (e)book!

Every Heart a Doorway had been mentioned in the online reader circles I visit, viewing it as the Messiah of LGBQT-friendly YA versus ‘there was an attempt’. So basically, the usual range of opinions online.

All the characters in this tiny novel (little over 100 pages) once visited a fairy-ish world and are now back in the world as we know it. To deal with this, and to temper their hopes on ever return again, they’re at a school. Some come from gruesome worlds involving death and/or vampires, some lived in technicolour happy worlds.

Like being lost in your supposed home world isn’t enough to deal with, murders start to happen.

I’m on the ‘moh’ side of opinions. This novel feels like a set up for something bigger and possibly better. And LGBQT-friendly? One of the characters seems to be trans*, while an other calls herself asexual. It’s mentioned in passing, not as a main, defining point. Which is good, but I wouldn’t use it as its unique selling point. What is? I don’t really think it has one.

Every Heart a Doorway, Seanan McGuire,

The Gemma Doyle Trilogy

A Great and Terrible Beauty
Rebel Angels
The Sweet Far Thing

This is a ton of words about a girls only boarding school in Victorian society. I think each goes over the 600 pages mark, with the last one ending in double that. No wonder I didn’t manage in the three weeks the library gave me, no matter how easy to read the novels are.

It’s not just boarding school; main character Gemma has to adjust to a new country (she moves to England from India), her family falling apart, and oh yeah – having a magical connection to another world.

So, Gemma has to juggle new friendships and enemies, magic, society’s expectations of a young woman, school, and a crush on a may-or-may-not-be bad guy.

Usually the first book out of a series, is the strongest, but I think I enjoyed the second one more this time. Everything and -one is fitted more into the right space, and the magical world(s) are developed a bit more. The third book is seemingly never ending, but gives a sobering, slightly surprising conclusion.

I’d take breathers between the three of them, or just go for Libba Bray’s other work. The Diviners, for example.

The Gemma Doyle trilogy, Libba Bray, Random House Children’s Books 2007

De Graces

Iedereen zei dat het heksen waren.

Ik weet verdorie niet meer wie dit me had aangeraden, want daar wil ik graag even een hartig woordje mee spreken. Brr, YA volgens het cliché boekje. En werd het op de achterkant ook nog aangeraden voor fans van Twilight en Beautiful Creatures. Had ik nu maar van te voren het boek opgegeven.

De echte naam van de hoofdpersoon leren we niet eens; zij besluit zichzelf eens River te noemen en daar doet iedereen aan mee. River dus, en ze is nieuw in een kleine stad en al snel wordt ze net zo betoverd en/of obsessief met de mysterieuze familie die al tijden daar woont. En mysterieus is.

Maar met River is er ook Iets Aan De Hand. Daarvoor wordt de lezer zo’n tweehonderd pagina’s aan het lijntje gehouden, terwijl de mysterieuze familie al snel gewoon wat eleganter dan de rest lijkt. De andere karakters mogen tweedimensionaal blijven, River krijgt alle ruimte om onduidelijk en chagrijnig te zijn.

Is er dan misschien nog iets van een uitsmijter, een diamantje in de modder? Neuh. Zelfs als River eindelijk de boel uitlegt, wordt het lauwwarm geserveerd met een duidelijke opening voor boek twee. Ze mag het doen zonder mij.

De Graces, Laure Eve, Van Goor 2016

Dear White People

10 x 30 min.

Ik kreeg het niet voor elkaar om de film te kijken, maar gelukkig hielp Netflix (weer eens): nu is er ook een serie.

dear-white-people-netflixMet hetzelfde gegeven: zwarte studenten op overmatig witte campus die in mindere en meerdere mate tegen racisme ingaan. Hoofdpersoon is misschien wel Sam met radioshow Dear White People, maar – heel fijn – anderen krijgen elk ook een aflevering. Iets met ‘verschillende, nodige invalshoeken’ en zo.
Zo leer je waarom sommigen “zo min mogelijk zwart” willen zijn, of hoe het is om waarheid te ontkennen voor je eigen veiligheid.

En door het evenwicht van continu activisme en ‘ik wil gewoon leven, hoe dan ook’ wordt Dear White People geen eenzijdig pamflet. Hoeft ook niet; de ervaring van met de neus op de bittere feiten gedrukt worden gebeurt toch wel.

Dear White People, Netflix 2017

Girls on Fire

See them in their golden hour, a flood of girls high on the ecstasy of the final bell, tumbling onto the city bus, all gawky limbs and Wonderbra cleavage, chewed nails picking at eruptive zits, lips nibbling and eyes scrunching in a doomed attempt not to cry.

I’m both angry at and feeling supportive towards this book. I didn’t like it.

Books like these – underlining how they realistically show what it is like to grow up as a girl, to have female relationships, always set my teeth on edge. Not just because it’s so easy to make it look like this is a world-wide experience versus a personal one, but also because it can easily turn into sexist material: “dumb, jealous, hormonal, pitiful creatures, these girls”.

It’s humanity and society that’s tackling these two main characters. Hannah and Lacey barely need anything or anyone else but each other for (self-)sabotage. A small American town as their stage doesn’t help either.

So there are too many recognisable things, too much hurt and frustration to come out of this story light and happy. Because gosh darn it, why didn’t we know then what we know now, and where did the fire go?

Girls on Fire, Robin Wasserman, Little Brown 2016

De Cirkel

Ze wacht op een antwoord, maar Elias weet niet wat hij moet zeggen.

Eindelijk weer eens een boek waar ik met pret in ging. Zo’n boek dat je kiest tussen televisie en internet omdat¬† het gewoon zo snel gaat, er zoveel gebeurt, het net eng genoeg is om lekker spannend te zijn.

Er gebeuren nare dingen in Engelsfors, een klein dorp in Zweden. Daar horen uitverkorenen bij, maar deze keer zijn het tieners die tieners eerst zijn en daarna pas helden, en daardoor verloopt het redden van de wereld (?), Engelsfors (?) en zichzelf niet zo heel soepeltjes. Je zal maar moeten samenwerken met je grootste pestkop omdat een of andere heks het vraagt.

Mooi is dat het allemaal meiden zijn, die op allemaal verschillende manieren vrouw mogen zijn zonder eendimensionaal te worden. Fijn dat er geen glazuur wordt gelegd over het middelbare schoolleven, maar dat tiener-zijn in al z’n bruutheid gewoon getoond wordt.

Het is het eerste boek van een trilogie, maar alle drie de boeken zijn al uitgebracht, dus laat je dat helemaal niet tegenhouden.

De Cirkel: Engelsfors 1, Mats Standberg & Sara B. Elfgren, Bruna Fictie 2012