De onbekenden

In die tijd ging het ons alleen om de gewone genoegens: goed eten. een goede nachtrust, blijdschap, plezier en gezondheid.

Een niet-blanke, vrouwelijke auteur, punten voor mijn Diverser Lezen Score. En jeetje, het boek was nog mooi, pijnlijk, interessant ook, dat kan zo maar! (sarcasme).

De hoofdpersonen van De Onbekenden zijn Maribel en Mayor, maar allerlei ‘onbekende Amerikanen’ (de oorspronkelijke titel is The book of Unknown Americans) oftewel (illegale) immigranten uit hetzelfde gebouw komen aan bod. Mogen laten zien dat ze ook mensen zijn, die voor allerlei redenen zijn geïmmigreerd. De ouders van Maribel kunnen hun dochter niet op de beste manier laten helpen in eigen land, dus zijn in de VS voor betere zorg, veiligheid, en hoop.

Mayor is de buurjongen die verliefd op haar wordt, ook al is ze zo anders dan de andere meiden, en gaat ze nog naar een speciale school ook.

En dan? Dan toont Henríquez weer dat immigranten ook (maar) mensen zijn. Dat het enige choquerende en ongemakkelijke is, is hoe hun omgeving ze behandelt en hoe ze aan alle kanten worden gekort op een normaal, functionerend, veilig en gezond leven. Tieners willen alleen maar tienerdingen doen, de anderen hebben dromen groot en klein. En daar boven hangt het zwaard van immigratie en alle risico’s en vooroordelen.

Een invalshoek dat nog veel vaker gebruikt en opgemerkt moet worden. En deze keer ook nog aantrekkelijk en warm opgeschreven ook.

De onbekenden, Cristina Henríquez, Cargo 2015

Advertisements

Amerikanah

Princeton rook ‘s zomers nergens naar, en hoewel Ifemelu hield van het stille groen van de vele bomen, de schone straten en statige huizen, de subtiel te duren winkels en de kalme, tijdloze atmosfeer van overgeërfde elegantie, sprak deze afwezigheid van een geur haar het meest aan, misschien omdat alle andere Amerikaanse steden die ze goed kende allemaal verschillend hadden geroken.

Eindelijk had de bieb ‘m voor me. Eindelijk kan ik mij met een stel argumenten bij de positieve recensies aansluiten. Een boek dat door zwart, wit en alles daar tussen gelezen moet worden. Een boek dat uitlegt waarom Amerikanen een ander idee hebben over ras en racisme dan niet-Amerikanen, in dit geval zwart. Een boek dat weer eens onderstreept dat anders-dan-Westers niet synoniem is voor slecht.

Maar vooral een heel leesbaar boek. In den beginne is het een romance. Liefde op de middelbare school, vol hoop en dromen in een land waar daar niet zoveel ruimte voor is. Beiden willen een betere omgeving, de ene probeert die in de VS te vinden, de ander in Engeland. Dingen gebeuren, de tijd gaat verder en zelfs de terugkomst van beiden naar Nigeria is misschien niet de oplossing.

Chimamanda Ngozi Adichie schrijft met licht over zware onderwerpen en zorgt er voor dat de mensen nooit in karikaturen veranderen, hoe dichtbij de stereotypes ook komen.

Amerikanah is informerend, amuserend en confronterend. Lezen.

Amerikanah, Chimamanda Ngozi Adichie, De Bezige Bij 2013