Divines

107 min.

Flikken de Fransen het weer. Verdorie, wat een film. Na Black en Girlhood een film vanuit de banlieus, de lelijkste plekken van Frankrijk met (pijnlijk) bewijs dat de mensen die daar wonen, heen gestuurd zijn, gedumpt zijn, niet minder menselijk zijn dan de Franse clichés die rond de Eiffeltoren flaneren.

divines easy tigerDeze keer weer een vrouwenvriendschap, met romance ver op de achtergrond. Zij houden vooral van elkaar. Dat het geld waardoor ze extra lol hebben van drugs en diefstal komt – liever niet over nadenken.

Dat het niet mooi afloopt (die Fransen toch) hoef ik niet aan te stippen, in deze film gaat het over de eindeloze liefde tussen twee vriendinnen, hoe cliché ideeën over mannelijk en vrouwelijkheid (de vrouw is de dealer, de man danst, de vrouwen zijn agressief, de mannen volgen) ondersteboven gezet worden zonder het onder je neus te wrijven. Het gaat om de eindeloze, uitzichtloze hopeloosheid van groeien naar alles waar je beticht van wordt. Zijn het beesten, of zijn het hun omstandigheden? En kan dat wel veranderen zonder dat het barst?

Divines, Easy Tiger 2016

Advertisements

Black

95 min.

Zoals ik al vaker heb vermeld, een geweldig goed boek of film zijn niet per sé makkelijk te reviewen. Waarom was het zo geweldig, tenslotte? En zal iemand die niet mijn achtergrond en mijn interesses heeft zich er ook in kunnen vinden?

a team productions
A Team Productions

Black is het Romeo en Julia verhaal, maar deze keer zijn de vechtende families jongerengangs in Brussel. Allemaal Afrikanen, zoals de Romeo Merwan zegt in het begin van de film, maar tussen Marokko en midden-Afrika gaapt een leegte groter dan de Grand Canyon. Het gaat om respect en de beste werkplekken hebben en vooral de enige zijn die er toe doet.

En lang kan dat naast elkaar bestaan, Brussel is groot genoeg. Maar wanneer het mis gaat, is het ook als natuurgeweld, alles vernietigend.

Hoofdpersonen Merwan en Mervala/Marie-Evelyne hebben een chemie waardoor je vanaf de eerste ontmoeting het beste voor ze wenst. Misschien gaat het deze keer wel goed, kijk toch eens naar die kalverliefde. Zal het dan deze keer misschien ..?

Verschillende Brusselse bioscopen wilden de film niet tonen omdat ze bang waren dat jongeren de verkeerde ideeën zouden krijgen. Ik denk dat dat juist de test zou moeten zijn: als je na Black nog charme en avontuur in de gang ziet, kun je het best gelijk opgesloten worden.

Black, Caviar ~A Team Productions 2015

The Residue Years

It’s years beyond the worst of it, and it’s your time, Mom, a time of head starts and new starts and starting and not stopping – of re-dos and fixes, of gazing at full moons and quarter moons and seeing what before were phantasms for-reals.

Sometimes people have already said it and said it better: “A raw heart wreck of a novel .. one of the fictional families I have cared about most” (Amy Hempel).

A poor, black family tries to adjust to the drugs-addicted mother coming back from rehab. She tries to adjust to society, life, and family, but none of those are very cooperative in giving her a a second, third, fourth chance. Her older son tries hard to avoid the cracks, but just stumbles from one to another, because life is different for a black man versus a white man.

Things go a bit better before they turn a lot worse again, and it hurts and it aches because the reader can’t do anything about it. This is simply the reality for some people, and even it knowing is uncomfortable, it’s better than not knowing.

The Residue Years, Mitchell S. Jackson, Bloomsbury 2013