Een verhaal met een angel

Mijn belangstelling voor hommels en andere insecten dateert van toen ik zeven jaar was en we met ons gezin van een kleine twee-onder-een-kapwoning aan de verstedelijkte rand van Birmingham verhuisden naar het dorpje Edgmond in Shropshire.

Hommels, zoveel hommels om over te vertellen en informeren. Leuke beesten hoor, maar allemensen, er komt geen einde aan. En dan zijn ze nog zo belangrijk voor onze wereld ook!

Goulson serveert deze hoeveelheid informatie met autobiografische elementen er door heen geroerd, om de lezer te helpen begrijpen wat zijn motivatie is en hoe hij op het pad van hommelcheerleader is gekomen. Dat pad leidt hem ook flink over de wereldbol heen, waardoor de auteur af en toe in een Indiana Jones van biologie verandert. Alleen maar goed, helpt om het huiswerkgevoel op afstand te houden.

De angel is dan vooral de nare realiteit, hoe belangrijk hommels zijn voor de natuur en hoe ze in het nauw zitten. Gelukkig houdt Goulson vast aan positiviteit, en tips om eigen natuur hommelvriendelijker te maken.

Een verhaal met een angel, Dave Goulson, Atlas Contact 2014

Growing up Amish

One fateful, starless, April night, I got up at 2:00 a.m. in the pitch black darkness, left a scrambled note under my pillow and walked away – all my earthly belongings stuffed in a little black duffel bag.

Zeventien-jarige Ira Wagler is Amish en vertelt met welke moeite hij is opgegroeid: drie keer verliet hij zijn gemeenschap, de derde keer bleef hij weg. Het is een autobiografie, ik was er nieuwsgierig naar omdat ik interesse heb in hoe en waarom religie en religieuze gemeenschappen werken.

Daar leerde ik redelijk over, al in het eerste hoofdstuk, met het feit dat Canada ook Amish communities heeft. Het is een interessant en bizar kijkje in een redelijk onbekende wereld. Ira’s verhaal echter, elke keer weer de wollige, dramatische zinnen over emoties en twijfels, had best strenger geredigeerd mogen worden.

Ik weet dat een waar verhaal minder makkelijk opgesierd kan worden, maar bijna letterlijke herhaling, uitgesponnen naar pagina’s in plaats van alinea’s, wordt heel snel heel saai. Wederom – aangezien het op mijn To Read List stond, vraag ik me af hoe ik er opgekomen ben.
Wagler heeft ook blogs: als je een tipje van de Amish-sluier wilt oplichten ben je daar misschien sneller klaar mee – http://www.irawagler.com.

Growing up Amish, Ira Wagler, Tyndale House Publishers 2011

Wanneer je omringd bent door vlammen

Mijn vriendin Patsy vertelde me een verhaal.

Ik koos dit boek jaren geleden uit in een Parijse boekenwinkel (voor op mijn cadeaulijst!), puur op de titel en de cover. Ik denk dat het zo’n zes jaar heeft geduurd voor ik het uit de bibliotheek haalde (ik lees Frans niet zo goed).

Wanneer je omringd bent door vlammen is een autobiografie. Daar twijfelde ik eerst een beetje over, want ik ben niet zo’n autobiografiefan. Er is toch vaak een heel groot risico van kijk-mij-eens, smugness die een beetje drammerig wordt. Maar Sedaris, of hij het nu bewust doet of niet, toont zichzelf als zo’n lulletje rozewater dat maar overvallen wordt door het leven, dat al die arrogant nooit boven komt drijven. Ja, hij reist veel, maakt veel mee en krijgt veel waardering, maar toch blijft de toon “Jeetje, ik?”. Dat is verfrissend en soms zelfs hilarisch.

Met zijn reizen komt hij over heel de wereld en ook de omschrijvingen en situaties waar hij in terecht komt dragen bij aan het idee dat die David Sedaris toch maar geluk heeft om nog in het leven te zijn. Stuntelige pechvogel, ex-rookverslaafde, sociaal-vreemde die met de verkeerde mensen omgaat.

Niet alleen heeft Sedaris bewezen dat niet elke autobiografie vol hete lucht zit, ik ben nu ook erg benieuwd naar zijn fictieve werk.

Wanneer je omringd bent door vlammen, David Sedaris, Lebowski 2008