The Good Place

26x 20 min.

Wat is dit voor leuke onzin? Het zag er leuk en helder gekleurd uit (á la Pushing Daisies, dat ik altijd als standaard voor ‘TV met felle kleuren’ zal gebruiken), en online was er enthousiasme voor, maar nog niet op de vervelende door-de-strot manier. The-Good-Place-poster

Blijkt het stiekem geen onzin. Maar toch ook wel, maar dat moet je zelf ontdekken. Kort gezegd: Eleanor is nogal een eikel, sterft en komt in The Good Place terecht. Hier komen activisten, professoren, zeer goede mensen terecht. En zij dus, en ze heeft vrij snel door dat ze er niet hoort. Maar ja, als je elke keer hoort dat de andere optie vliegende vier-koppige beren zijn ..

Eleanor probeert dus een beter mens te worden. De mensen om haar heen maken het er niet makkelijker op.

Het is een snelle, lichte serie met genoeg kneepjes waardoor het allemaal net wat scherper wordt. En het staat hier op Netflix, dus je kan er helemaal snel en soepel doorheen schieten.

The Good Place, NBC 2016

Advertisements

Homegoing

The night Effia Otcher was born into the musky heat of Fanteland, a fire raged through the woods just outside her father’s compound.

A much recommended book that didn’t disappoint one bit. How often does that happen (rhetorical question)?

I often appreciate a family epistle, using people to show history through the centuries. Sometimes their surroundings are more interesting, something the characters and their impact on later generations are the elements that make the story.

Homegoing does both. It starts in Ghana, with the time when white people were just a minor element, a mark in between tribal issues. It goes on into the twenty-first century. So that means kingdoms rising and falling, slavery, wars, segregation, the American civil war and civil rights movements, fear for lives solely because they’re being lived in dark(er) skins. And during all that, people. Likeable people, confusing people, people you worry for. There’s their family mythology, but Yaa Gyasi never makes you forget that these are (just) humans.

It’s ugly, how close to the skin it plays. Colorism, racism, the superiority feelings of white people. This is reality, and there’s no judging tone; the situations speak for themselves. Doesn’t mean this story is non-stop hard to read, just another gold star for in Gyasi’s book. All in all, add me to the voice of recommendations.

Homegoing, Yaa Gyasi, Alfred A. Knopf 2016

The Abyss Surrounds Us

Any other morning, I’d dive into Durga’s observation bay without hesitation, but this is the day before my life begins.

Scifi pirate lesbians with mutant turtles! In the ocean(s)! Honestly, if that’s not up your alley, I don’t know what else to say to sell you on this (again, short) story.

In a world where huge, mutated sea creatures defend all kind of ships, Cass Leung’s maiden voyage as a trainer of one, goes completely belly up. Yes, because of the previously mentioned pirates.

Emily Skrutskie creates a steampunk-ish, Guillermo del Toro-ish (I’m thinking Pacific Rim) world that’s honestly ripe for the taking by any television-bobo’s, it’s such a complete package. Entertaining, different, diverse characters, fun, action, romance, bam bam boom.

Is there going to be a sequel? Could well be. Is it necessary? Not exactly, if you’re looking for a very quick read (again, just 200 pages in the e-reader), you’re more than fine with this one. After that, pay it forward into the direction of the Hollywood hotshots you know.

The Abyss Surrounds Us, Emily Skrutskie, Flux 2016

De Graces

Iedereen zei dat het heksen waren.

Ik weet verdorie niet meer wie dit me had aangeraden, want daar wil ik graag even een hartig woordje mee spreken. Brr, YA volgens het cliché boekje. En werd het op de achterkant ook nog aangeraden voor fans van Twilight en Beautiful Creatures. Had ik nu maar van te voren het boek opgegeven.

De echte naam van de hoofdpersoon leren we niet eens; zij besluit zichzelf eens River te noemen en daar doet iedereen aan mee. River dus, en ze is nieuw in een kleine stad en al snel wordt ze net zo betoverd en/of obsessief met de mysterieuze familie die al tijden daar woont. En mysterieus is.

Maar met River is er ook Iets Aan De Hand. Daarvoor wordt de lezer zo’n tweehonderd pagina’s aan het lijntje gehouden, terwijl de mysterieuze familie al snel gewoon wat eleganter dan de rest lijkt. De andere karakters mogen tweedimensionaal blijven, River krijgt alle ruimte om onduidelijk en chagrijnig te zijn.

Is er dan misschien nog iets van een uitsmijter, een diamantje in de modder? Neuh. Zelfs als River eindelijk de boel uitlegt, wordt het lauwwarm geserveerd met een duidelijke opening voor boek twee. Ze mag het doen zonder mij.

De Graces, Laure Eve, Van Goor 2016

De zoetzure smaak van dromen

Mijn moeder gelooft dat je altijd de hoofdingang moet nemen als je een gebouw voor de eerste keer betreedt.

Héé, een roman (is het ook een roman als het nonfictie is?) met hedendaagse Chinese elementen, zoals ik al een poos naar op zoek was (op de passieve manier)! Het speelt zich zelfs grotendeels in de recente geschiedenis (jaren tachtig en negentig) af, desalniettemin komen Mao’s en de Revoluties’ jaren toch nog even langs. Bijna net zo vaak als het hoeveelheid () in deze alinea.

Zoals de ondertitel zegt, gaat het om opgroeien in het Chinese familierestaurant. Eentje dat in Friesland staat, niet bepaald een multi-culturele, volle omgeving waarin iemand op kan gaan. De familie Li is anders van de meegegeven lunch tot aan de weekend/avondinvulling (altijd werken in het restaurant).

Het restaurant is een groot onderdeel van het leven, maar Sun gaat zeker verder. Dit is meer dan zeer smakelijk klinkende omschrijvingen van keuken en maaltijden, dit is achter de deuren van de immigrant. En dat doet ze nuchter, verhelderend.

Het zijn ook mensen, die van de Chinees. Dat weet je zeker na dit verhaal.

De zoetzure smaak van dromen: het familieverhaal achter een Chinees restaurant, Sun Li, AmbolAnthos 2016

The Wedding Party

110 min.

The world is a global village: how else would I have discovered a Nigerian movie (and had been able to watch it through Netflix, thanks Netflix)?

The-Wedding-Party-posterThe glorious years of endless amounts of fun romantic comedies seem to have come and gone, so I take everything recommended. It’s not essential, it adds some fun variety between everything Marvel churns out versus Oscar material. The Wedding Party was recommended with ‘Not as dramatic and all over the place and most Nigerian movies. And cute.’  So yes, sure, why not.
If this wasn’t ‘not as’, I’m curious about the usual level of hysteria and dramatics. Because in this movie there’s plenty of yelling, fake fainting, (muttered) insults and musical introductions. As in – families are introduced with dancing. This might be a regular Nigerian wedding thing, but it definitely changes up the well known wedding mile. Anyway, the drama has a valid reason (of course): the husband’s family doesn’t think his future wife is good enough for him, the wife’s family handles the insult with as much grace as a hippo in a mini pool.
It’s fun though. It’s loud and weird and kind of all over the place, but it’s clear what everyone’s place is and how this story is going to end. In case you need a romantic comedy, here you go.
The Wedding Party, FilmOne 2016

The woman in Cabin 10

The first inkling that something was wrong was waking in darkness to find the cat pawing at my face.

The narrator being unreliable (or do I only think she’s unreliable?) definitely set my teeth on edge, almost as much as the paranoia slowly building.

Main character and narrator Laura (Lo) has to experience a luxurious cruise for work. If only the tight spaces didn’t remind her so much of the very recent home burglary she experienced.

Instead of work, the luxuries and familiar faces present to distract her, Laura is sure that one night she witnesses a murder. Her frazzled state never ceases, only grows, because there was no woman in that cabin, and is it true that she’s been recently traumatised?

The roll up and conclusion aren’t completely satisfying, but the way towards it is creepy enough for a few hours thrilling entertainment.

The woman in Cabin 10, Ruth Ware, Harvill Secker 2016