The Giver

Het was bijna december, en Jonas begon bang te worden.

Dit is een boek waarvan ik snap waarom het verfilmd is, maar ik denk dat het boek juist sterker is omdat de lezer langzamer ontdekt wat er allemaal mis is. Beeld verklapt makkelijker sneller iets.

Want dat er iets mis is, is wel duidelijk. Geen emoties, geen ‘wild gedrag’, relaties die worden toegedeeld en ingedeeld door een raad? En dan zijn er ook nog fysieke ervaringen die de hoofdpersoon niet mag hebben.

Gelukkig wordt hij uitgekozen voor iets heel bijzonders, en zoals wel vaker met iets bijzonders komt het met wat lelijke realisaties. Het brengt wat vragen mee over persoonlijke vrijheid, het grotere goed, en hoe emoties en (onderbuik)gevoelens de samenleving beïnvloeden.

Het einde is nogal abrupt. Natuurlijk zijn er vervolgen.

The Giver, Lois Lowry, Lannoo 2015

Uprooted

Our Dragon doesn’t eat the girls he takes, no matter what stories they tell outside our valley
I read stories by Naomi Novak before, and definitely loved her way of world building and kind of clean (fantasy sometimes can be quite fussy) tone of voice and writing. Uprooted was mentioned a lot in the past year, so I added it to my list and – when noticed that it was a hefty 600 pages – got even more excited. This author offered good fantasy stories, let’s do this!

Uprooted is a clunky, dull, stuffed C-History story that can’t even be brightened up by cool elements. The characters one sympathizes with are the horses.The victim that is around to give the main character a more human, caring side, is a more interesting character, but is only used for a sympathy vote. There is a romance that isn’t really a romance, and is there anything the protagonist enjoys? Is there something more she does than just being?

I don’t know if Novak wanted to make a Serious, Epic fantasy novel, but she ended up with a brick with some fantasy elements. A few, that is.

Uprooted, Naomi Novak, Random House 2015

Einde verhaal/End of Story

…en ze leefden nog lang en gelukkig.

“Sorry God, better luck next universe.”

In which language do you review a bilingual story? Geen wonder dat het hoofdpersoon een identiteitscrisis heeft, er zitten net genoeg verschillen tussen zijn Nederlandse en zijn Engelse verhaal om onzeker van te worden.

Johan is een gepensioneerde vertaler die nog één verhaal aangeboden krijgt: End of Story. Een verhaal waarin God een reality show verliest, en dus genoeg boze reacties heeft ontvangen voor het zelfs is gepubliceerd (het boek, niet de show). Dat maakt Johan allemaal niet zo uit, maar het is wel een beetje vleiend dat de Amerikaanse auteur speciaal om hem heeft gevraagd.

John is a frustrated Canadian expat in the Netherlands who feels like the Dutch part of him took over as soon as they left their country of birth, Canada. He views End of Story as an obstruction keeping him from writing his own memories and finally getting a chance to be the main character inside this body again.

John and Johan are one, en worden niet getoond alsof dit een splitsing is door een mentale ziekte. Het vertalen van dit boek ontrafelt de duidelijke muur tussen hen twee, en het drama dat het boek meeneemt, is niets vergeleken bij die twee die elkaar ‘bevechten’.

Door de herhaling is wel duidelijk dat ze niet honderd procent van elkaar verschillen, maar leren ze dat op tijd?

Einde verhaal/End of Story, Philibert Schogt, De Arbeiderspers 2015

The Wizard Returns

Sometimes you just have to cut your losses, the Wizard thought as the rolling green fields of Oz dropped away from his balloon.

I think I will add a new category: snack reads. Will you learn something from it, walk away a changed person, gain new insights, be blown off your feet? Nah, but it’s fun/entertaining/delicious.

The Wizard Returns is a prequel to the Dorothy Must Die series (another twist on the going ons of the Oz world and its inhabitants) and a novella, so not too large either. It is as it says on the tin, Dorothy and other familiar characters are mostly mentioned in passing, this is for the Wizard.

Paige uses this as an excuse to give/show more history to/of Oz and the Wizard, and to just go – once more – completely all out on technicolour descriptions on this strange but sort of familiar world. The Wizard is a brat, the monkeys fly, the reader is entertained for a hop and a skip.

The Wizard Returns (A Dorothy Must Die prequel novella), Danielle Paige, HarperCollins 2015

New Grub Street

Toen de Milvains aanschoven voor het ontbijt sloeg de klok van de parochiekerk van Wattleborough acht uur.

Uit 1891 en nog verdomd relevant wat betreft ideeën over literatuur, auteurs, media en helaas ook vrouwen(rechten).

De lezer volgt verschillende auteurs en aspirant-auteurs. De ene lijdt voor de kunsten, de ander gaat waar de uitgeverij vertelt hem te gaan, de derde ziet heel het schrijven en uitgeven als een puzzel dat te overwinnen is met de juiste mensen en juiste onderwerpen kennen. Geld is ook een vast onderdeel van hun denken, altijd weer bezig voor de volgende ponden.

Aan het einde van de negentiende eeuw waren er ook al mensen die juist wel en juist niet met auteurs en schrijfvolk gezien wilden worden. Was het al een raar beroep zonder zekerheid, en moest je je nooit verlagen tot het gewone volk, behalve als je gelezen wilde worden. Vrouwen zijn er als assistenten en lezers, al is er wel een blaadje dat ook wel ‘stukjes’ van ‘meisjes’ kan plaatsen. Maar wacht, misschien zijn al die vrouwen wel een gat in de markt!

Het is komedie met een zuurtje, want hoe kan er nu na meer dan een eeuw nog zo weinig veranderd zijn. Zelfs de mannen trappen nog steeds in dezelfde fouten, en die hadden in 1891 tenminste nog de ruimte om zichzelf te verbeteren.

New Grub Street, George Gissing, Prometheus 2015

Krekel, krekel

Want hoe vaak lees jij (een bundel van) een Chinese auteur? Ik probeer bewust te zijn van de verhalenwereld buiten westerse grenzen, en na dat deze in de krant was gerecenseerd, was het een makkelijke optie.

Krekel, Krekel biedt verhalen uit verschillende tijden, met verschillende invalshoeken. Het is een geschiedschets met commentaar op de samenleving en haar ideeën, zonder in prekenboek te veranderen. Is het tenslotte niet menselijk; nieuwsgierigheid, hebberigheid, luiheid?

Het enige onbekende in deze verhalen is dus de omgeving en achtergrond. Ik ben nooit eerder op het Chinees platteland geweest, of in de grote steden. Maar Bi Feiyu schrijft mensen, en dat is niet onbekend.

Krekel, Krekel, Bi Feiyu, De Geus 2015

Ayanda and the Mechanic

105 min.

I probably mentioned before how location and people used can inject originality into a (stale) story.
Because yes, Ayanda is a plucky, stubborn young woman who needs to Let Go and Learn Things, and has love right in front of her, but can’t see it.

ayanda-and-the-mechanic-posterBut instead of this being a white story in the USA, it’s a black story in South Africa. And these facts aren’t even the main reason for all the added colour, that’s Ayanda’s amazing outfits.

Ayanda tries to keep her deceased father’s garage up and running while her family is less than supportive. Things happen, tears are shed and so on. Ayanda and the Mechanic is just a little bit too long but still leaves you with a happy heart. It’s so nice to see women prosper and learn.

Ayanda and the Mechanic, ARRAY 2015