De Surprise

91 min.

Ik vind dat Nederlandse romantische comedies heel redelijk zijn. Ik had De Surprise dan ook voor een licht moment bewaard; blijkt het ineens veel meer te zijn dan “oh nee, als ze elkaar maar op tijd op Amsterdam Centraal Station tegenkomen!”.

de surprise filmposter

Blijkt er dus ineens een zwart randje aan te zitten dat op zo’n manier uitgewerkt wordt dat het bijna de spotlights jat. Want een organisatie die euthaniseert op de manier dat de klant het wilt, ook als de klant verrast wilt worden, had makkelijk ééndimensionale nonsense kunnen worden als excuses om de hoofdpersonen bij elkaar te krijgen. Zit er gewoon genoeg achter om door heel de film heen te wortelen!

Ondertussen charmeert Georgina Verbaan iedereen de film af, en zo hield een Nederlandse (en Belgische, en Ierse) film ineens mijn aandacht vast van begin tot eind.

De Surprise staat op Netflix. En een hekel aan Nederlands horen in de film? Er komen meerdere talen langs.

De Surprise, A-Film 2015

Advertisements

Did you hear about the Morgans?

103 min.

Hey, er zijn nog wel onschuldige, niet-frustrerende Hollywood romcoms in deze eeuw gemaakt. In Did you hear about the Morgans? mag Hugh Grant het weer eens proberen, dyhatm posteren doet Sarah Jessica Parker mee als een mildere versie van haar Sex & the City karakter.

Ze spelen een kibbelend stel dat vanuit New York City noodgedwongen vertrekt naar een gat in de MidWest van de VS. Men laat er de autosleutels in de auto’s zitten!

Genoeg elementen om een arsenaal van tenenkrommende clichés te openen, maar iedereen houdt zich in en houdt het bij een charmant plotje dat iedereen menselijk houdt. Men leert zelfs van elkaar.

En zo heb je een film waar je nergens hoeft door te spoelen of weg te kijken, maar gewoon met een zoet en zacht gevoel kan blijven zitten.

Did you hear about the Morgans?, Columbia Pictures 2009

Hex

Stefan de Graaf kwam juist op tijd om de hoek van het parkeerterrein achter de Nico de Witt-supermarkt gerend om te zien hoe Katharina van Wijler werd overreden door een antiek draaiorgel.

Net zoals bij The Library at Mount Char is dit verhaal helemaal klaar voor televisie of film. En ook hier zou het best flink minder kunnen wat betreft geweld, deze keer bijna exclusief gericht op vrouwen.

Beek is geen dorp zoals andere Nederlandse dorpen, Beek heeft een eeuwenoude heks. In het dagelijks leven is ze redelijk rustig, zolang je haar maar met rust laat en het dorp niet te lang verlaat. Natuurlijk gebeuren er meerdere dingen waardoor de rust helemaal en compleet vernietigd wordt.

Maar de weg daar naar toe is vol in detail beschreven geweld en horror. Ja, daar is het dan ook een boek voor uit het horrorgenre. Maar moet het zo van-dik-hout-zaagt-men-planken? De conclusie wordt er ook met dikke spijkers ingeslagen, waardoor je makkelijk hoofdstukken kunt overslaan: het zal later toch nog eens allemaal verteld worden.

Dus ja, spannend materiaal, maar er kan nog wel een (televisieschrijvende) redacteur over heen.

Hex, Thomas Olde Heuvelt, Luitingh-Sijthoff 2013

The Good Place

26x 20 min.

Wat is dit voor leuke onzin? Het zag er leuk en helder gekleurd uit (á la Pushing Daisies, dat ik altijd als standaard voor ‘TV met felle kleuren’ zal gebruiken), en online was er enthousiasme voor, maar nog niet op de vervelende door-de-strot manier. The-Good-Place-poster

Blijkt het stiekem geen onzin. Maar toch ook wel, maar dat moet je zelf ontdekken. Kort gezegd: Eleanor is nogal een eikel, sterft en komt in The Good Place terecht. Hier komen activisten, professoren, zeer goede mensen terecht. En zij dus, en ze heeft vrij snel door dat ze er niet hoort. Maar ja, als je elke keer hoort dat de andere optie vliegende vier-koppige beren zijn ..

Eleanor probeert dus een beter mens te worden. De mensen om haar heen maken het er niet makkelijker op.

Het is een snelle, lichte serie met genoeg kneepjes waardoor het allemaal net wat scherper wordt. En het staat hier op Netflix, dus je kan er helemaal snel en soepel doorheen schieten.

The Good Place, NBC 2016

Toen ik uit de lucht viel

Veel mensen vragen zich af hoe ik het voor elkaar krijg om toch steeds weer in een vliegtuig te stappen.

De complete titel op de voorkant van dit boek is Toen ik uit de lucht viel – en als enige een vliegtuigongeluk overleefde – hoe het oerwoud mijn leven redde en dat is wel een redelijk complete samenvatting van dit verhaal.

Waargebeurd, dus dan is er altijd iets meer ruimte om zulke manoeuvres te accepteren zonder al te veel kritiek. Want allememachies, Juliane Koepcke is dus écht uit een vliegtuig gevallen en heeft het overleefd, in een oerwoud, met maden in haar wonden, een zware hersenschudding en alleen wat zuurtjes voor de lekkere trek.

De rest van het boek wordt gevuld met het (vroege) (gezins)leven van Koepcke, daarmee niet alleen onderbouwing gevend voor de claims op de voorpagina, maar ook de boel aan het opvullen voor een kleine 300 pagina’s. Met daarnaast ook nog ruimte om de pers eens flink aan te spreken op brongebruik.

Het merendeel leest heel makkelijk weg, en de hoofdstukken over tijdens en na het vliegtuigongeluk zijn bijna te bizar om te bevatten. Voor zoiets mag de verdere aankleding best een beetje onevenwichtig zijn.

Toen ik uit de lucht vielen als enige een vliegtuigongeluk overleefde, Juliane Koepcke, House of Books 2012

The Dark Tower

95 min.

Tsja. Het had heel veel kunnen zijn, een film over de fantasy scifi van-alles boekenserie van Stephen King. In plaats daarvan probeerde het vooral even van alles aan te stippen, zonder al te veel op te letten op wat het bronmateriaal aanbood.

the dark tower movie posterDus wordt er een jongen toegevoegd, en details van zo’n zes boeken rond gesprenkeld. Hij heeft visioenen van een andere wereld met daarin een donkere toren, maar dan blijkt hij nodig voor de doelen van de slechterik, dus mag hij ook die andere wereld in. Gelukkig is er een held, de laatste van zijn soort, en daardoor emotioneel op de standaard Remi-manier.

Idris Elba (de held) doet nog wel zijn best, en je gunt hem een spin off of op zijn minst een mini-serie waarin we meer van zijn achtergrond leren. De slechterik lijkt vooral een donkere outfit genoeg motivatie te vinden om slecht te zijn. Er wordt niet genoeg gedeeld, en moeten we ons echt wel zorgen maken als de toren valt?

Men zou bezig zijn met een televisieserie voor de boeken. Geef Elba nog een keer een kans, en laten we de rest vergeten.

The Dark Tower, Sony 2017

 

 

De bijen

De oude boomgaard lag ingeklemd.

Dit was stukken vreemder dan ik had verwacht, alleen al omdat ik verkeerd had herinnerd dat dit non-fictie was/zou zijn. Gelukkig was het een positieve verrassing.

In De bijen zit de lezer in een huif. De hoofdpersoon is een bij, iedereen is een bij, behalve de spinnen en wespen en andere nare vijanden. Elke bij kent haar plek, maar met Flora 717 gaat het mis en blijft het misgaan. Flora 717 vraagt zich namelijk dingen af, heeft geheimen, en verandert van functie(s).

Zo bloeit het verhaal op als een sprookje met een rauw, donker randje dat dreigt de boel te besmetten. Of de lezer hier iets van leert? In hoeverre het biologisch correct is? Wie het weet, mag het zeggen. Maar vermakelijk, spannend en gruwelijk is het.

De bijen, Laline Paull, De Bezige Bij 2014