Miss India America

95 min.

Sometimes the best love stories are the ones involving friendship and self esteem. Although you could just call this a cute coming-of-age story as well and don’t worry about in your face Life Lessons and soppy scenes.
miss india americaMain character Lily always wins, no matter what the battle is. She has her entire life planned out, but of course life – being what it is – doesn’t go with that. Her boyfriend breaks off with her, because of a pageant miss! One of those dumb, shallow creatures (it takes her some time to realise her misogynistic ideas)!
Of course this means that Lily is going to have to win a pageant to win her boyfriend back. Even though she knows it’s a superficial mess, pulls her best friend away from what she wants (to participate), and just doesn’t know yet that you can’t ‘win’ people.
Boyfriend is just the katalysator for things here anyway, and nary a man is found after the first few scenes. They’re all weaker than Lily and her friends and competition, whom are learning about their culture, their place in it and that there are lines you don’t cross to win.
That’s how we get Lily recognising that you can’t keep an iron clad grip on everything-/one, and that life is nicer with people around than medals.

Miss India America, Simhan and Kapoor 2015

Divines

107 min.

Flikken de Fransen het weer. Verdorie, wat een film. Na Black en Girlhood een film vanuit de banlieus, de lelijkste plekken van Frankrijk met (pijnlijk) bewijs dat de mensen die daar wonen, heen gestuurd zijn, gedumpt zijn, niet minder menselijk zijn dan de Franse clichés die rond de Eiffeltoren flaneren.

divines easy tigerDeze keer weer een vrouwenvriendschap, met romance ver op de achtergrond. Zij houden vooral van elkaar. Dat het geld waardoor ze extra lol hebben van drugs en diefstal komt – liever niet over nadenken.

Dat het niet mooi afloopt (die Fransen toch) hoef ik niet aan te stippen, in deze film gaat het over de eindeloze liefde tussen twee vriendinnen, hoe cliché ideeën over mannelijk en vrouwelijkheid (de vrouw is de dealer, de man danst, de vrouwen zijn agressief, de mannen volgen) ondersteboven gezet worden zonder het onder je neus te wrijven. Het gaat om de eindeloze, uitzichtloze hopeloosheid van groeien naar alles waar je beticht van wordt. Zijn het beesten, of zijn het hun omstandigheden? En kan dat wel veranderen zonder dat het barst?

Divines, Easy Tiger 2016

King Arthur: Legend of the Sword

126 min.

Voor een Guy Ritchie film vond ik het nogal mild, voor een Koning Arthur-vertelling vond ik het nogal ..Indiana Jones-achtig?

king arthur poster

Weinig gewaden en oud(klinkend) Engels in deze versie, het is meer lammy coats en een hoeveelheid aan “mate”. Geen zorgen, aan het verhaal is weinig veranderd, alleen heeft Arthur er deze keer wel érg weinig zin in.

Gelukkig zijn er gigantische olifanten, magie, bijdehante bad guys en een boel (trippy) actiescènes om Arthur van gedachten te veranderen. Mate.

Als je een avonturenfilm zonder enige coherentie nodig hebt, is King Arthur: Legend of the Sword een heel redelijk aanbod. Neem wel verlichting mee: de film bestaat alleen uit tinten grijs, groen en donkerblauw.

King Arthur: Legend of the Sword, Warners Brothers 2017

We Are Your Friends

100 min.

we are your friends posterOké, ik ga er toch over schrijven. Er zijn verschillende domme films. Sommigen zo flauw dat het melig wordt, anderen hebben net genoeg plot en/of mooie mensen dat je de onzin accepteert. Dit was niet zo’n film. Dit was een vlak, leeg vehikel dat op geen enkele manier vermaakte.

Zonnig Californië met een groepje vrienden (twintigers?) dat het mooie, luxe leven wilt, maar er niet de middelen voor heeft. Gelukkig kan er eentje DJen! Moeten we maar geloven dan, want door een combinatie van luiheid en faalangst, wordt er weinig getoond, en de rest is niet indrukwekkend. Hoe ontdekken we dan dat deze jongemannen personen zijn in plaats van bordkarton? Niet. Er is een romance met een vrouw die er liever ook niet lijkt te zijn, wat gepruttel tussen werkgever en werknemers, maar gelukkig toch een happy ending. Geloof ik.

Een promo-clip voor MTV Ibiza is spannender en klinkt ook beter.

We Are Your Friends, StudioCanal 2015

Hidden Figures

127 min.
I think it was pretty clear when there were parts and lines added to make (small-minded) white people feel better, but (or maybe because of that, help?) I enjoyed Hidden Figures a lot. An uplifting movie with unlikely heroines that are smart, funny, well dressed and black.
hidden figures poster

‘Based on true life events’ seems to be a forewarning for sappy, Hallmark-like stories that are described as having heart while not really having or showing it. This story about the black, human computers of NASA could have been much more inspirational, much brighter and louder and beautiful and grating. Now it’s largely a show of how people can learn not to be sexist and racist because they’re confronted with smart black women. This happens in the 1960s, and it ends a bit too much with the unsaid message of how all that is very much in the past. While we know it isn’t, of course.

Didn’t I say this movie was uplifting? It is, kind of. The characters move from okay to better, the bad guys are only the confused guys, there’s pictures and blurbs at the end to show you the real life counterparts. There’s a cute soundtrack and as said before, the heroines are lovely. It could have simply been sharper, more vibrant, more honest.

Until we get that story, Hidden Figures is a cleaned up history lesson worth watching.

Hidden Figures, Levantine Films 2016

John Wick: Chapter 2

122 min.

Can you get any more violent? When you’re talking to John Wick versus John Wick: Chapter 2, the answer is yes. Maybe the question should be: can it be more bloody? Also, yes. When the first five full-on-screen exploding skulls and body parts might make one flinch, there’s so many of them it’s tempting to just go ‘Ah, you again’ after a while.
john-wick-chapter-2

Viewers were promised more of the world building regarding the criminal world (and hotels) through which John moves. The promise was full-filled, although scantily. This time we learn that this world is international, spending one third of the film in Rome (and under it). Again it’s beautiful surroundings, beautiful people and some worrying rules these people live by.

But mostly it’s violence. With weapons, without. On the roof, under ground (and in the underground), anywhere. But don’t worry about the dog this time, Wick does it utterly, completely by himself.

John Wick: Chapter 2, Thunder Road Productions 2017

Moonlight

101 min.

Ik was helemaal weg van deze film, en zou het zeker aan iedereen aanraden, zelfs de mensen die zeggen ‘niet zulke films’ te kijken. Omdat het je confronteert met vragen over mannelijkheid en homoseksualiteit en racistische stereotypes en hoe die elkaar allemaal overlappen. En dat zonder een moment van opgeheven vingertjes.

moonlight-posterMoonlight is coming-of-age, doorsnedes van het leven van een jongen. Eén keer als kind, één keer als tiener, één keer als volwassene. Alleen deze keer is het een zwarte homoseksuele jongen uit een probleemgebied, en leert de kijker misschien wel levenslessen, maar krijgt hoofdpersoon Chiron er alleen de nare conclusies van op zijn bord.

Combineer het nuchtere en de ontnuchtering met een kleur- en muziekgebruik die tegen je huid plakken en begrijp dat het een film is die met je blijft na het verlaten van de bioscoop. Een film van het soort dat rondgaat als een vuurtje in plaats van door marketing door de strot wordt geduurd. Vang het voor ‘ie uitgedoofd is.

Moonlight, A24 2016