The Giver

Het was bijna december, en Jonas begon bang te worden.

Dit is een boek waarvan ik snap waarom het verfilmd is, maar ik denk dat het boek juist sterker is omdat de lezer langzamer ontdekt wat er allemaal mis is. Beeld verklapt makkelijker sneller iets.

Want dat er iets mis is, is wel duidelijk. Geen emoties, geen ‘wild gedrag’, relaties die worden toegedeeld en ingedeeld door een raad? En dan zijn er ook nog fysieke ervaringen die de hoofdpersoon niet mag hebben.

Gelukkig wordt hij uitgekozen voor iets heel bijzonders, en zoals wel vaker met iets bijzonders komt het met wat lelijke realisaties. Het brengt wat vragen mee over persoonlijke vrijheid, het grotere goed, en hoe emoties en (onderbuik)gevoelens de samenleving beïnvloeden.

Het einde is nogal abrupt. Natuurlijk zijn er vervolgen.

The Giver, Lois Lowry, Lannoo 2015

A Wrinkle in Time

It was a dark and stormy night.

This was a cooler experience than expected. I expected a children’s book from another age, not a mix of Abarat, Narnia and love of science. There’s discussions of religion, space travel and personal development.

And it all starts with a missing father and strange creatures asking Meg, her weird brother, and a popular boy for help. All three of them are essential – for different reasons – in the fight against the scary dark. It’s all very visual and vibrant, and I’m quite curious about how and how much it will be shown in the movie that’s made based on it.

It’s a children’s book like one of those that are mentioned in fiction, and reading it as an ebook somehow felt like I was missing part of the experience. Yes, there are some questions raised, but they are the kind you accept as unanswered because they don’t sabotage the story and/or we know an answer might follow (there’s a lot more books in the series).

I read this for a Book club, and I didn’t even feel like it was a waste of time. Which sounds like little, but means that I feel like it added to my Books Read, instead of subtracted.

A Wrinkle in Time, Madeleine L’Engle, Farrar Straus Giroux 1962

Het geluid van vallende sneeuw

Van bovenaf gezien leek Japan alle beloftes in te lossen.

Net zoals met Krekel, krekel was dit een boek dat ik gedeeltelijk wilde lezen om meer buiten de westerse wereld te lezen. Het geluid van vallende sneeuw scoort daar iets minder op omdat het door een Nederlandse wordt geschreven.

Dit is dan ook één van de punten die ik heb tegen het boek. Vooral in het begin kruipt er af en toe nog wat ‘Rare jongens, die Japanners’ in. Natuurlijk oordelen we vanuit wat we kennen, maar het is toch lastiger kijken naar het onbekende wanneer iemand anders zegt ‘Jeetje, wat vreemd’ voor je zelf dat besluit kunt maken.

De andere punten dan? Die paar pagina’s over Regnerus’ achtergrond halen de complete Huh, Japan-ervaring omlaag, maar dat is het ook wel. Verder laat het verschillende kanten van het land zien, topografisch en sociaal, is de taal benaderbaar en de invalshoek (voor een kunstenaarsbeurs naar de andere kant van de wereld) iets origineler dan Zoek Jezelf.

Niet slecht dus, voor een kijkje in een Aziatisch land. Maar dat zeg ik als onwetende Nederlandse.

Het geluid van vallende sneeuw, Jannie Regnerus, Wereldbibliotheek 2006

Vaiana

113 min.

Ook wel bekend als Moana, maar voor redenen (was het nu de Italiaanse pornoster), heet het in Europa Vaiana. Voel je niks van.

disney-vaianaDe film maakt sowieso weinig golven. Natuurlijk, er is (weer) geen love interest en nou nou poe poe, Disney durft het eens aan om een niet-Westers sprookje te gebruiken. Gelukkig is er wel een klier die Dingen Leert, een Zelfstandige Meid Die Anders Is en wat leuke en lieve dierenvrienden voor comic relief. En als je niet te lang naar Vaiana’s gezicht kijkt, hoef je ook niet de overeenkomsten met de hoofdpersonen van Tangled en Frozen te zien. Hoedanook, het is geen Kubo and the Two Strings.

Maar waarom zie je ‘m dan? Omdat het er weer erg mooi uitziet, omdat het tweede kerstdag is (kan ik ook voor zondagmiddagen of andere feestdagen), omdat er kleine stukjes getekende animatie in zitten, waardoor de hoop op een herleving daar van toch weer gevoed wordt. Omdat ach – Disney levert, wij eten het op. Toch?

Wel voor de volgende keer iets meer de best doen op de meezingbaarheid van de liedjes, Disney.

Vaiana, Disney 2016

The Wizard Returns

Sometimes you just have to cut your losses, the Wizard thought as the rolling green fields of Oz dropped away from his balloon.

I think I will add a new category: snack reads. Will you learn something from it, walk away a changed person, gain new insights, be blown off your feet? Nah, but it’s fun/entertaining/delicious.

The Wizard Returns is a prequel to the Dorothy Must Die series (another twist on the going ons of the Oz world and its inhabitants) and a novella, so not too large either. It is as it says on the tin, Dorothy and other familiar characters are mostly mentioned in passing, this is for the Wizard.

Paige uses this as an excuse to give/show more history to/of Oz and the Wizard, and to just go – once more – completely all out on technicolour descriptions on this strange but sort of familiar world. The Wizard is a brat, the monkeys fly, the reader is entertained for a hop and a skip.

The Wizard Returns (A Dorothy Must Die prequel novella), Danielle Paige, HarperCollins 2015

Rogue One

133 min.

Definitely more fun when you watch it without knowing too much of the Star Wars universe and stories. And don’t act like it’s an international embarrassment if you aren’t rogue-one-posterwell-versed in its material.

Anyway, there’s another female brunette who needs to fight the baddies. She doesn’t want to at first, but Things Change and she realises that the Rebellion needs to succeed. After a dark (literally and figuratively) first half, it’s for the viewer clear as well.

In my mind Star Wars movies have always been different shades of sand colours, so the beautiful shots of the beachy planet definitely left me pleasantly surprised. So did the tempo, never giving you the feeling that there’s filler or that you’re stuck in your chair for another [x amount] of minutes. And yes, it is watchable with nary a clue about its background.

Think Indiana Jones in space, think explosions, narrow escapes and aliens and you have an entertaining two hours at the ready.

Rogue One: A Star Wars Story, Lucasfilm 2016

The Burning Sky

Just before the start of Summer Half, in April 1883, a very minor event took place at Eton College, that venerable and illustrious English public school for boys.

Stories don’t have to be original to be entertaining. Unlikely hero? Absolutely beautiful, but cold-hearted-because-of-plot-point prince? Cruel authorities? Cross dressing for safety? Pompous names? Now I come to think of it..where’s the adorable pet/companion animal in this story?

Iolanthe has been warned by her guardian to not do certain things. With her listening to him, there wouldn’t be a story, and suddenly Iolanthe turns out to be a threat and a treasure to the powers that be. Good thing there’s a handsome prince that won’t let them get her. Instead, she should stay close to him, hidden away on Eton.

Emotions, hormones, friendships and a book that’s a gate way, a training room and a virtual reality of royal history all make sure that there’s nary a dull moment. Is the will-they-won’t-they sappy? Yes. Does Thomas go off on a much too long description of all the beautiful people around? Definitely. But sometimes someone wants a story you can race through without feeling like you have missed out on details, plot and information. I’m even interested in the other two books (of course this is part of a series), even though I wouldn’t know what they could be about. Sacrifice? More angry kisses? Good thing the trilogy is already completely published.

The Burning Sky, Sherry Thomas, HarperCollins 2013