Het boek Ont

Het was dinsdagavond kwart voor acht en een van de laatste dagen van oktober in het roemruchte stervensjaar van de gulden, dat schitterende, harde betaalmiddel met zijn waaier van kleurige biljetten als de staart van een paradijsvogel, dat met goedvinden van de kroon door de directeur van De Nederlandsche Bank verkwanseld werd door een grauwe eenheidsmunt waar er al zoveel van zijn en die de ‘euro’ wordt genoemd.

Ik had bijna net zo vaak medelijden met deze man als dat ik hem een down right sukkel vond die wel een schop onder z’n kont mocht ontvangen. Weer zo’n navelstaarderig ei waar al zoveel boeken mee worden volgeschreven, tot er ineens een moment van inzicht en realisatie langs kwam. Zijn mensen minder vervelend wanneer ze het zelf weten?

Terwijl je met een naam als Isebrand toch makkelijk voor een geweldig, woest interessant persoon had kunnen gaan. Wie weet wat die man wel aan Nederland en/of de rest van de wereld had kunnen bijdragen. Maar nee, zelfs het call center lukte niet. Hij heeft een groep opgestart voor andere mannen die ook hun post niet durven te openen, hij fladdert rond uitzendbureaubaantjes en ..dat is het.

Tot een Inspirerende Man man in zijn leven komt. Meckering Weet dingen, en als dat niet zo is, blijft hij wel praten tot het wel zo is. Natuurlijk kan zo’n type net zoveel goeds als schade doen, maar het is wel spannend.

Zo blijft Het boek Ont schuiven tussen ‘wat een sukkel’ en ‘man, je kunt beter, je bent beter’. Meerdere navels waar naar gestaard wordt, misschien wel inclusief die van de lezer.

Het boek Ont, Anton Valens, Augustus 2012

Vaiana

113 min.

Ook wel bekend als Moana, maar voor redenen (was het nu de Italiaanse pornoster), heet het in Europa Vaiana. Voel je niks van.

disney-vaianaDe film maakt sowieso weinig golven. Natuurlijk, er is (weer) geen love interest en nou nou poe poe, Disney durft het eens aan om een niet-Westers sprookje te gebruiken. Gelukkig is er wel een klier die Dingen Leert, een Zelfstandige Meid Die Anders Is en wat leuke en lieve dierenvrienden voor comic relief. En als je niet te lang naar Vaiana’s gezicht kijkt, hoef je ook niet de overeenkomsten met de hoofdpersonen van Tangled en Frozen te zien. Hoedanook, het is geen Kubo and the Two Strings.

Maar waarom zie je ‘m dan? Omdat het er weer erg mooi uitziet, omdat het tweede kerstdag is (kan ik ook voor zondagmiddagen of andere feestdagen), omdat er kleine stukjes getekende animatie in zitten, waardoor de hoop op een herleving daar van toch weer gevoed wordt. Omdat ach – Disney levert, wij eten het op. Toch?

Wel voor de volgende keer iets meer de best doen op de meezingbaarheid van de liedjes, Disney.

Vaiana, Disney 2016

Einde verhaal/End of Story

…en ze leefden nog lang en gelukkig.

“Sorry God, better luck next universe.”

In which language do you review a bilingual story? Geen wonder dat het hoofdpersoon een identiteitscrisis heeft, er zitten net genoeg verschillen tussen zijn Nederlandse en zijn Engelse verhaal om onzeker van te worden.

Johan is een gepensioneerde vertaler die nog één verhaal aangeboden krijgt: End of Story. Een verhaal waarin God een reality show verliest, en dus genoeg boze reacties heeft ontvangen voor het zelfs is gepubliceerd (het boek, niet de show). Dat maakt Johan allemaal niet zo uit, maar het is wel een beetje vleiend dat de Amerikaanse auteur speciaal om hem heeft gevraagd.

John is a frustrated Canadian expat in the Netherlands who feels like the Dutch part of him took over as soon as they left their country of birth, Canada. He views End of Story as an obstruction keeping him from writing his own memories and finally getting a chance to be the main character inside this body again.

John and Johan are one, en worden niet getoond alsof dit een splitsing is door een mentale ziekte. Het vertalen van dit boek ontrafelt de duidelijke muur tussen hen twee, en het drama dat het boek meeneemt, is niets vergeleken bij die twee die elkaar ‘bevechten’.

Door de herhaling is wel duidelijk dat ze niet honderd procent van elkaar verschillen, maar leren ze dat op tijd?

Einde verhaal/End of Story, Philibert Schogt, De Arbeiderspers 2015

The Wizard Returns

Sometimes you just have to cut your losses, the Wizard thought as the rolling green fields of Oz dropped away from his balloon.

I think I will add a new category: snack reads. Will you learn something from it, walk away a changed person, gain new insights, be blown off your feet? Nah, but it’s fun/entertaining/delicious.

The Wizard Returns is a prequel to the Dorothy Must Die series (another twist on the going ons of the Oz world and its inhabitants) and a novella, so not too large either. It is as it says on the tin, Dorothy and other familiar characters are mostly mentioned in passing, this is for the Wizard.

Paige uses this as an excuse to give/show more history to/of Oz and the Wizard, and to just go – once more – completely all out on technicolour descriptions on this strange but sort of familiar world. The Wizard is a brat, the monkeys fly, the reader is entertained for a hop and a skip.

The Wizard Returns (A Dorothy Must Die prequel novella), Danielle Paige, HarperCollins 2015

New Grub Street

Toen de Milvains aanschoven voor het ontbijt sloeg de klok van de parochiekerk van Wattleborough acht uur.

Uit 1891 en nog verdomd relevant wat betreft ideeën over literatuur, auteurs, media en helaas ook vrouwen(rechten).

De lezer volgt verschillende auteurs en aspirant-auteurs. De ene lijdt voor de kunsten, de ander gaat waar de uitgeverij vertelt hem te gaan, de derde ziet heel het schrijven en uitgeven als een puzzel dat te overwinnen is met de juiste mensen en juiste onderwerpen kennen. Geld is ook een vast onderdeel van hun denken, altijd weer bezig voor de volgende ponden.

Aan het einde van de negentiende eeuw waren er ook al mensen die juist wel en juist niet met auteurs en schrijfvolk gezien wilden worden. Was het al een raar beroep zonder zekerheid, en moest je je nooit verlagen tot het gewone volk, behalve als je gelezen wilde worden. Vrouwen zijn er als assistenten en lezers, al is er wel een blaadje dat ook wel ‘stukjes’ van ‘meisjes’ kan plaatsen. Maar wacht, misschien zijn al die vrouwen wel een gat in de markt!

Het is komedie met een zuurtje, want hoe kan er nu na meer dan een eeuw nog zo weinig veranderd zijn. Zelfs de mannen trappen nog steeds in dezelfde fouten, en die hadden in 1891 tenminste nog de ruimte om zichzelf te verbeteren.

New Grub Street, George Gissing, Prometheus 2015

Rogue One

133 min.

Definitely more fun when you watch it without knowing too much of the Star Wars universe and stories. And don’t act like it’s an international embarrassment if you aren’t rogue-one-posterwell-versed in its material.

Anyway, there’s another female brunette who needs to fight the baddies. She doesn’t want to at first, but Things Change and she realises that the Rebellion needs to succeed. After a dark (literally and figuratively) first half, it’s for the viewer clear as well.

In my mind Star Wars movies have always been different shades of sand colours, so the beautiful shots of the beachy planet definitely left me pleasantly surprised. So did the tempo, never giving you the feeling that there’s filler or that you’re stuck in your chair for another [x amount] of minutes. And yes, it is watchable with nary a clue about its background.

Think Indiana Jones in space, think explosions, narrow escapes and aliens and you have an entertaining two hours at the ready.

Rogue One: A Star Wars Story, Lucasfilm 2016

The Burning Sky

Just before the start of Summer Half, in April 1883, a very minor event took place at Eton College, that venerable and illustrious English public school for boys.

Stories don’t have to be original to be entertaining. Unlikely hero? Absolutely beautiful, but cold-hearted-because-of-plot-point prince? Cruel authorities? Cross dressing for safety? Pompous names? Now I come to think of it..where’s the adorable pet/companion animal in this story?

Iolanthe has been warned by her guardian to not do certain things. With her listening to him, there wouldn’t be a story, and suddenly Iolanthe turns out to be a threat and a treasure to the powers that be. Good thing there’s a handsome prince that won’t let them get her. Instead, she should stay close to him, hidden away on Eton.

Emotions, hormones, friendships and a book that’s a gate way, a training room and a virtual reality of royal history all make sure that there’s nary a dull moment. Is the will-they-won’t-they sappy? Yes. Does Thomas go off on a much too long description of all the beautiful people around? Definitely. But sometimes someone wants a story you can race through without feeling like you have missed out on details, plot and information. I’m even interested in the other two books (of course this is part of a series), even though I wouldn’t know what they could be about. Sacrifice? More angry kisses? Good thing the trilogy is already completely published.

The Burning Sky, Sherry Thomas, HarperCollins 2013