De Gele Vogels

In de lente probeerde de oorlog ons te doden terwijl de dagen warmer werden en de vlakten van Ninive groen kleurden.

Volgens de blurbs achterop de definitieve roman van/over de Irak-oorlog. Maar daar zijn het blurbs voor, en de verdere omschrijving is zo enthousiast dat het genant is. In ieder geval, dit boek is geschreven door iemand die zelf naar Irak is geweest, en het gaat over zijn oorlogstijd en de tijd er na.

Soldaat Bartle wordt gevolgd voor, tijdens en na zijn tijd in Irak. Niet-chronologisch, maar dat is niet de enige reden waarom hij niet uit de oorlog kan ontsnappen. Voor zijn vertrek was hij gericht op de oorlog, er na kan hij het verschil tussen hem en de soldaat niet meer zien. Er is moord en moord en andere narigheid maar de complete lethargie waar het mee opgediend wordt, is nog het meest naargeestig. Ach, een kogel door het voorhoofd, ach misschien waren dit onschuldigen (bestaan onschuldigen?), ach, waarom staan we weer op vandaag? Bartle en legervriend Murphy maken een afspraak om niet nummer 1000 te worden van doden in het land, maar waarom eigenlijk? Alles is uitzichtloos.

Misschien is het sympathie voor de lezer dat dit boek minder dan 250 pagina’s heeft, omdat meer over de slechte voor- en nazorg, meer over de kapotgeschoten dorpen misschien niet te verwerken is zonder de DSM-5 nodig te hebben. Zou dit dan het boek zijn wat het noodzakelijke deel van de bevolking laat realiseren hoe fout oorlog is?

De Gele Vogels, Kevin C. Powers, Prometheus 2012

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s