Fates and Furies

A thick drizzle from the sky, like a curtain’s sudden sweeping.

It’s been five days since finishing this and I still don’t know how to subscribe it without feeling like I’m undermining it. No, it’s not just a love story, yet what else is there but the decades of loving and marriage between a man and a woman?

It’s both sides of their story, it’s the views from the outside(rs), it’s how family and society builds and breaks, all coming back to Lotto and Mathilde. It’s written in such a way that the mundane and the boring have a pull, and even when you feel your eyes wander just a little, there’s the gem that’s Lotto and Mathilde (not Mathilde and Lotto, as you will learn) to guide you back to them, to assure you that this is there for a reason.

It’s been a while since I’ve been swept off my feet by a book, but this one definitely tugged at my feet aggressively, pulling me under several times.

Fates and Furies, Lauren Groff, Riverhead Books 2015

Advertisements

The Gilda Stories

The Girl slept restlessly, feeling the prickly straw as if it were teasing pinches from her mother.

I wish I liked this book more. It’s original vampire fantasy, mixed with history from a black woman’s point of view.

The Girl is turned in the fifties of the nineteenth century, and the reader follows her into the fifties of the twenty-first century, adding some science fiction with a dire outlook as well.

I just didn’t care. Some of the secondary characters bring excitement to the chapters, but never stay long enough. Maybe it’s the writing, which feels flat and colourless to me, maybe it’s the main character’s aloofness that prevents me from connecting. It’s only 252 pages yet it took me weeks to get through it. The historical point of view interested me more than all of Gilda’s stories.

It could definitely work as a (mini-)series, I think. I’d give it a second chance on a screen.

The Gilda Stories, Jewelle Gomez, Firebrand Books 1991

Mr Selden’s Map of China

In the summer of 1976 I left China through Friendship pass.

Meer non-fictie, en ik had het amper door!

Als geografie- en atlasliefhebber was ik al enthousiast over dit boek, maar Timothy Brook haalt ook de VOC en EIC er bij op een manier die niet in nationale schoolboeken te vinden is. Vuiger, eerlijker.

Het is niet alsof Brook agressief oordeelt, hij is gewoon stukken nuchterder (tot aan de epiloog toe, maar zijn lofzang daar is voor de kaartenmaker, niet de kolonisten)  dan verhalen over de VOC vaak zijn.

Gaat dit boek dan echt alleen over één kaart en de periode van zijn creatie? Neen, het is de wereld waar in het geschapen is en de manieren en beweegredenen van de makers. Het is een academische, geschiedkundige reis met liefde voor de topografie. En die liefde en Brook’s enthousiasme zijn aanstekelijk genoeg om door instructies over (Aziatisch) kompas lezen te worstelen.

Mr Selden’s Map of China: Decoding the secrets of a vanished cartographer, Timothy Brook, Anansi 2013

Ruby Sparks

104 min.

For a long time I had absolutely no urge to watch this movie, even felt mildly offended about it. Writer creates a Manic Pixie Dream Girl that is all about him, she comes to life and he’s just so so in love with her. Blurgh, like we need more stories about how men can’t handle/view a woman as an independent person.

ruby sparks posterBut then. Then it showed up on lists of “Underappreciated Films” and people admitted to being pleasantly surprised and getting more than expected. And after Everything Before Us I maybe felt a little bit like an unconventional romance.

Well, that was just part of the movie. Even though writer Calvin promises to not write anything regarding to her as soon as she pops up in his life, it’s clear that this relationship isn’t equal. And instead of learning from that, and allowing her to develop, the ugly relational elements of control and paranoia pop up. There’s even hints of a thriller in this movie, suddenly.

Still, it feels like Ruby Sparks doesn’t want to rock the boat too much with questions about consent and control, ending on a bit of a lukewarm note. Did Calvin learn? We’re not completely sure.

Ruby Sparks, Fox Searchlight Pictures 2012

5 to 7

97 min.

Anton Yelchin was niet ‘groot genoeg’ om een berg artikelen te krijgen na zijn dood, maar toch kwamen op verschillende plekken lijstjes met zijn beste films en projecten. Omdat ik wel een film wilde kijken, maar niet geïnspireerd was om een keuze te maken, liet ik dat aan iemand anders over.

En het five_to_sevenklopt, Yelchin is charmant in 5 To 7, maar daar blijft het ook bij in dit flinterdun romance. Zijn karakter wordt verliefd op een oudere (wel negen jaar ouder!), getrouwde vrouw (beide gegevens worden meerdere keren herhaald), hij wil meer zijn dan een minnaar, de gehele situatie gaat uit als een kaars. Natuurlijk is hij een auteur, eentje die pas kan creëeren na pijn, natuurlijk is zij Frans, want die exotische Fransosen denken toch wel heel anders over relaties, romantiek en familie (tot ze dat niet doen).

Dit alles maakt 5 To 7 een film die je makkelijk kunt missen, ondanks Yelchin’s charme.

5 To 7, DeMarest Films 2014

Everything Before Us

99 min.

Dat was nog eens een leuke verrassing. Ik koos de film uit voor het plot en het gebrek aan blanke mensen (het zal toch niet zijn dat alleen blanken romances op film meemaken?) en bleef voor de zachte, squishy gevoelens dat het mij gaf.

everything_before_usDeze film speelt zich af in een VS waarin de overheid zich met relaties bemoeit. Een gezonde relatie geeft een hogere score, die weer helpt met huren, solliciteren, enzovoorts. Een relatie die voor 12 maanden wordt afgebroken, of vol problemen, kan de score omlaag brengen. Everything Before Us volgt verschillende mensen in relaties en de impact die de score en de serieusheid er van er op hebben.

Gelukkig zijn mensen mensen en zijn emoties en gevoelens niet aan een beoordelende leiband te leggen. Zonder realiteit uit het oog te verliezen (want niet elke relatie werkt nu eenmaal), wordt het een heel lief en zacht filmpje over de liefde.

Everything Before Us, Wong Fu Productions 2015

Jam on the Vine

Ivoe liked to carry on about all she could do.

Female history, black history and history of the (newspaper) media, and all that coming from a black female author? It’s like a filled out bingo card of potential amazingness.

I’ve mentioned before how I try to read more of the unfamiliar point of view, and this book makes me glad I did. You learn so much, but most of all that the white (male) author doesn’t have a monopoly on a good story on any subject.

Ivoe  is a nineteenth century born black woman who wants more than the cotton fields or house work. She’s got the brain to back it up, but brain isn’t enough to open doors with. Even with the necessary education, she can’t land the so much desired job of journalist. Instead of giving up, she starts her own newspaper.

What makes this story is how every step is harder (than the white male’s one) than necessary. This can’t be used by black people, that can’t be done for black people, and definitely don’t get involved with the law, if you don’t want to lose at least eight years of your life. It’s so bizarre how all of this happened not all too long ago, but even more how so many of these ideas are still alive and active. Jam on the Vine is a rousing, educating story that probably will never get the attention is deserves. Because of the author, because of the subject. The only huge difference between now and then is that there’s no segregated public transport.

Jam on the Vine, Lashonda Katrice Barnett, Grove Press 2015