En dat is drie

Na tien pagina’s begon ik mij af te vragen waarom ik dit boek op mijn To Read list had gezet, na het eerste hoofdstuk bekeek ik de flaptekst nog eens: was dit misschien een verzameling academische essays? Nee, volgens de flaptekst is 1776 van David McCullough ‘stirring’, ‘a powerful drama written with extraordinary narrative vitality’. Misschien kan ik gewoon niet genoeg waardering opbrengen voor genoeg feitjes over de American Indepence War om een tweede Mount Everest mee te bouwen.

Eerder dit jaar gaf ik Toen ik fotograaf was van Félix Nadar op. Ik heb geen problemen met negentiende-eeuwse auteurs, maar hun verhalen moeten wel hout snijden op zo’n manier dat ik er iets mee kan.

Van een heel ander kaliber was The Ghost Network (Catie Disaboto). Ik dacht dat het een spannend YA mysterie zou worden Disabato houdt van footnotes, onbetrouwbare vertellers en zo weinig hints dat je er zelfs geen maquette-figuurtje van de Mount Everest mee zou kunnen bouwen.

Drie boeken van de veertig die ik begonnen ben dit jaar, vast geen slechte score. Toch, elke keer weer een frustrerende teleurstelling: ben ik dan nog steeds niet oud genoeg en belezen genoeg om elke keer een goeie uit te kiezen?

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s