Just In Case

The view is fine up here.

Dit was helemaal niet wat ik had verwacht. Er was geen kafttekst en geen bonnetje aan de binnenkant maar ach, het stond in de YA kast en de eerste pagina sprak best aan. Kom maar op dan, het kan alleen maar tegenvallen. En verrassen dus, op het onaangename af.

David maakt iets mee waardoor hij er van overtuigd raakt dat Het Lot het op hem gemunt heeft. Hij verandert zijn naam (Justin) en zijn kledingstijl in de hoop onder de radar te blijven. Een onzichtbare hond en instabiele relaties volgen. Voor een lange tijd laat Rosof het onduidelijk of Justin nu gek is, gelijk heeft, of mentaal aan het lijden is.

Wat wel frappant is, is hoe bijna heel zijn omgeving toelaat dat hij steeds verder ontravelt. Zijn ouders hebben een baby, dus dat hun oudste bij andere mensen slaapt en zijn naam heeft gewijzigd? Och. De ouders van een vriend waar hij blijft? Oh, ja hoor. Niemand die eens tijd investeert in die arme jongen. Behalve zijn jongere broertje, maar die wordt door niemand begrepen.

Het is ruwer en ongemakkelijker en verdrietiger dan verwacht van “maar een YA”, bijna thriller-achtig om sommige momenten. Voor de meer robuuste lezer.

Just In Case, Meg Rosoff, Penguin Books 2006

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s