The Children Act

London.

Ik ben ooit eens terecht gekomen bij Ian McEwan omdat ik de film Atonement helemaal geweldig vond en dus ook maar het boek waar het op gebaseerd was moest lezen. Sindsdien probeer ik van tijd tot tijd een McEwan, want je hoofd moet er wel naar staan.

Jeugdzorg en jeugdrecht zijn pittige onderwerpen. Kun je bij volwassenen nog verantwoording bij schuldige of slachtoffer leggen, is het in het geval van een kind veel onduidelijker waar nu heen of voor. Hoofdpersoon Fiona is een rechter, een goede. Het is de zaak van een zeventien-jarige Jehova’s Getuige, gecombineerd met een imploderend thuis, dat haar van haar apropos brengt.

En McEwan schrijft dat allemaal in zijn dagelijkse, de-mens-is-haar-eigen-vijand, manier, waardoor het gelijk kabbelt en steekt want verdorie, doe nu toch niet, al zie ik ook wel in waarom je het wel doet.

The Children Act, Ian McEwan, Jonathan Cape 2014

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s