The Golem and the Djinni

The Golem’s life began in the hold of a steamship.

With some books you don’t want to stop reading and definitely don’t want to reach the end either. This is one of those. With every page you get a brighter image of not just nineteenth century New York city, but of everyone’s pains and motivations, yet always teasing enough to make sure that you continue turning the page.

The story is, indeed, about a golem and a djinni. One is brought to live on a boat trip from the old world (Europe) to the new world. The other is unsure about his past, but has to adjust to a human life in the big immigrant city as well. One of them ends up in Little Syria, the other in the Jewish community.

Both are aliens, to humankind and to the country. Helene Wecker shows city history while braiding mythology and coming of age through it. Her descriptions of the city and its people are beautiful and brutal at the same time, painting a colorful but painful picture.

A simple story, but surrounded by so much beauty and humanity that you can’t put it away.

The Golem and the Djinni, Helene Wecker, Blue Door 2013

Advertisements

Mirror Mirror

106 min.

Zo mooi, zo dom. Mirror Mirror was onderdeel van Hollywood’s Sneeuwwitje jaar (de ander was Snow White and the Huntsman, dit jaar is Assepoester aan de beurt) en koos voor esthetiek.
Relativity Media 2012
Relativity Media 2012
Deze keer is de prins vooral comic relief, het slachtoffer van de stiefmoeder die alleen met hem wil trouwen voor de macht. Zij is zelf ook een karikatuur, en daar had Julia Roberts duidelijk zin in. Daarentegen zijn de dwergen – met nieuwe namen – het hart van de film, meer dan het dunne liefdeslijntje tussen de prins en Sneeuwwitje. Harmer en Collins lijken meer familie dan true love.
Gelukkig ziet alles er ontiegelijk mooi uit dat de rest bijzaak is. Kleding, decor, omgeving, alles is tot in de puntjes geregeld. En hiervoor is de film de 106 minuten van je tijd best waard.
Mirror Mirror, Relativity Media 2012

Mr Mercedes

Augie Odenkirk had a 1997 Datsun that still ran well in spite of high mileage, but gas was expensive, especially for a man with no job, and City Center was on the far side of the town, so he decided to take the last bus of the night.

From time to time you need a Stephen King novel. And because I can never remember where I am in the Dark Tower series, I like to try one of his stand alones.

Of course there’s a retired detective who is overweight and alone and miserable, that’s how a detective works. There’s that one unsolved case as well. But this is Stephen King, so you get a look inside of the head of the perk/perp, you get fleshed-out side characters and a peek into the look of police work (lots of note blocks).

No lack of gruesome images and terrifying cliffhangers either. Mr Mercedes demands your time, and you will race (hah) through the story, pretty sure but not completely about how it will end this time.

Just don’t read this before bed. Or visiting a concert.

Mr Mercedes, Stephen King, Scribner 2014

Playing with the Grown-ups

The phone is ringing.

Ik vond dit een heel leuk boek, een fijn boek dat lekker op alle zintuigen inspeelt. En toch weet ik niet hoe en aan wie ik het zou moeten aanraden. Het is meer dan oppervlakkige chick-lit, maar er zijn wel een boel vrouwen aanwezig die een mannelijke lezer zou kunnen afschrikken (waardoor ik ‘m juist aan zou raden, want het is niet alsof vrouwen ooit wordt verteld een boek niet te lezen omdat er te veel mannen in voorkomen). Het is coming of age in Technicolor.

Hoofdpersoon Kitty heeft een bijzondere familie, met een hele bijzondere moeder. Ze is jong en stoer en apart en nooit saai. Haar zussen zijn als fairy godmothers voor Kitty en haar broertje en zusje en grootouders Bestepapa en Bestemama maken het Jan-van-Steen huishouden compleet.

Helaas is Kitty’s moeder ook heel wispelturig in wie en wat goed voor haar en haar kinderen is. Ze reizen door de VS en de VK, wonen bij de Hare Krishna, in luxe appartementen in New York of in kleine huisjes in Londen. Kitty moet opgroeien tussen haar moeder’s stuiptrekken door.

De mensen, outfits en omgevingen die passeren zorgen voor kleur, sfeer en een duidelijk kader om Kitty’s eenzaamheid.  Vrolijk, verdrietig, meeslepend.

Playing with the Grown-ups, Sophia Dahl, Bloosmbury 2007