Pride

120 min.

Kun je een film maken over homoseksualiteit in de jaren tachtig zonder HIV en aids te noemen?

Pride, gebaseerd op een echte gebeurtenis, begint met een homo- en lesbiennesbeweging die de stakende mijnwerkers wilt helpen. Zij hebben tenslotte ervaring in de pispaal zijn, in uitgekotst te worden door samenleving, media en overheid.

BBC Films

BBC Films

Maar dit zijn de jaren tachtig. Dertig jaar later zijn opmerkingen als “Denk aan de kinderen” en “Heb je wel eens geprobeerd normaal te doen” nog redelijke reacties en dan is een groot deel van de wereld tenminste wijzer geworden over aids. De mijnwerkers vinden het geld van “die homo’s” afkomt dan nog net oké, maar moeten ze dan ook nog hun gedrag naar het dorp brengen?

Natuurlijk is er een change of mind en leren ze van elkaar, proberen verkeerde keuzes terug te draaien en eerlijker te zijn. De slechterik trekt aan het kortste eind en de naieveling die de kijker meeneemt het verhaal in, groeit een ruggegraat.

Wat Pride vooral zo fijn en bitterzoet maakt, is de nuchterheid van alles. Hollywood had vast een grote hoeveelheid violen en close ups van betraande wangen toegevoegd, terwijl deze productie ongelooflijk ingetogen en toch cheeky Engels blijft.

Helaas is de film maar in een beperkt aantal bioscopen te zien, maar het is de beetje extra moeite helemaal waard.

Pride, BBC Films (e.a), 2014

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s