The Art of Fielding

Schwartz didn’t notice the kid during the game.

De menselijke kant van een sport en van een sporttalent. Voor een boek over een sport waar ik helemaal niks mee heb (baseball), wist het mij toch erg te boeien. Wat zeg ik, het eerste een/derde deel verslond ik als mogelijk favoriet van de maand.

Het basisgeven is als een sportfilmcliché: zielig mannetje heeft een gigantisch sporttalent. Coachfiguur met minder talent bemoedert hem tot het beiden opbreekt. Oh jee. Maar Chad Harbach racet snel voorbij het sentiment en het underdog cliché; dit zijn mensen en zo zullen ze opgeschreven worden. Zo’n talent is geweldig, maar dat betekent niet dat zijn rest van zijn leven een succes is. Dat betekent niet dat heel zijn directe omgeving  ineens door God geraakt is en een fijn leven ontwikkelen.

Daarnaast is het talent Henry niet heel de tijd de hoofdpersoon. Nadat hij uitgebreid is geintroduceerd (en al over zijn talent begint te struikelen), wordt er ruimte gemaakt voor de mensen die hij direct en indirect raakt door zijn spel. Het leven in en om een universiteit en haar sportteam wordt driedimensionaal door de mensen die er onderdeel van zijn.

The Art of Fielding heeft een kleine inzinking na de eerste 33 procent, maar blijft zeker sterk genoeg overeind om voor de niet-baseball liefhebber een aanrader te zijn.

The Art of Fielding, Chad Harbach, Little Brown and Co 2011

One thought on “The Art of Fielding

  1. Pingback: Books of 2014 | Recenseer nog een keer

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s