HhhH

Gabčík is zijn naam en hij is een personage dat echt heeft bestaan.

Het is knap hoe er toch, na zoveel tientallen jaren, er nieuwe invalshoeken voor de gebeurtenissen voor, van en na de Tweede Wereldoorlog gevonden kunnen worden. Deze keer gaat het om de aanslag op Reinhard Heydrich, ‘De Beul van Praag’. Maar, zoals Laurent Binet meerdere malen toegeeft, er is geen manier om deze gebeurtenis als een chronologisch, één-lijnig verhaal op te schrijven. Het is eerder een grote knoop.

In het begin van HhhH is de auteur nog erg sterk aanwezig. Hij twijfelt over het gebruik van bronnen, het aanhalen van anekdotes en of dit wel het juiste onderwerp is. Later nemen de gebeurtenissen vaker over, wordt de roman meer een roman in plaats van de aantekeningen van Binet. Een roman met een soepel geschreven verhaal, gevuld met details die de situatie heel dichtbij brengen. Hoeveel mensen weten van de aanslag af? Hoeveel weten de namen van de verzetshelden?

In dit geval is de waarheid vreemder dan fictie. Een actiefilm zou de exterminatie van Heydrich niet kunnen bedenken. Er is een einde dat Hollywood als niet happy genoeg zou afkeuren. En het toont wederom dat de oorlog een aangelegenheid van mensen was. Aan beide kanten.

Himmlers hersenen heten Heydrich, Laurent Binet, Meulenhoff 2010

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s