Sixteen Shades of Crazy

They looked like any other group of twenty- and thirty-somethings, living the salad days of their lives, organs plump and red and juicy like the insides of ripe tomatoes, minds crisp like iceberg lettuce, sex powerful and biting like onion.

De subtitel van dit boek ‘Went out, got pissed, same shit, different day’ dekt de lading heel goed. Hoofdpersonen zijn Rhiannon, Siân en Ellie, drie vrouwen die in meerdere en mindere mate white trash zijn en vast zitten in een gehucht in Wales. Rhiannon is wanhopig om jong te blijven, Siân wil het perfecte gezin en Ellie heeft een American Dream. De band van hun partners (The Boobs) en hun drugsgebruik houdt hen bij elkaar.
Tot Don Juan drugsdealer Johnny in het dorp komt wonen en alle drie hysterisch, gek en jaloers worden.

De hoeveelheid van white trash situaties is grappig en sneu tegelijkertijd, want dit is nu eenmaal de realiteit voor sommige mensen. Er is een reden dat deze figuren -karikaturen bijna- zo zijn geworden en die zijn stuk voor stuk zielig.
Toch wordt Sixteen Shades of Crazy nergens een klaagzang,Trezisehoudt haar afstand. De lezer mag zelf concluderen of het een happy ending is, of de hoofdrolspelers krijgen wat ze verdienen of ..hij/zij er gewoon geen mening over heeft en lekker ook toeschouwer blijft.

Sixteen Shades of Crazy, Rachel Trezise, Blue Door 2010

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s