The Way Life Should Be

My grandmother is stirring the soup.

Dit boek verraste me. Het zag er zonnig en zoet en chick-lit-erig er uit en toen bleek het een coming-of-age verhaal voor een 33-jarige vrouw (Wat Wil Ik Met Mijn Leven) en komt de Ware Liefde niet eens aan bod.

Terwijl The Way Life Should Be toch genoeg elementen heeft voor een afgeknauwde chick-lit. Hoofdpersoon Angela is dertig-plus, zoekt naar de ware liefde, verliest haar baan door een bizar geval, verhuist terug naar haar vader, stiefmoeder en oma en gaat internet-daten. Als kers op de taart gaat ze op bezoek bij zo’n internet-date duizenden kilometers van huis. De doorgewinterde lezer kan de zin bijna af maken: gelukkig is de internet-date écht de man van haar dromen, vindt ze een geweldige baan en weet ze wat ze van haar leven wil.

Maar deze keer dus niet. Zonder te veel te verklappen; het wordt nergens zoet. Geen van de karakters zijn karikaturen waar de plotlijn al voor vast staat. Het enige ongeloofwaardige is dat de lezer bijna iedereen wel sympathiek kan vinden, ook de  stiefmoeder. Natuurlijk kabbelt alles maar door en moest ik twee uur na het uitlezen al op zoek naar de naam van de hoofdpersoon, maar dat kan ook zijn omdat het in de eerste persoonsvorm is geschreven (of mijn korte termijngeheugen afschuwelijk is). TWLSB is charmant en fris en stiekem zelfs een beetje reclame voor Maine, ook al zijn de winters daar heel koud.

The Way Life Should Be, Christina Baker Kline, Morrow 2007

 

 

Reply?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s