You Don’t Have To Say You Love Me

Neve could feel her knickers and tights make a bid for freedom as soon as she sat down.

Sarra Manning’s You Don’t Have To Say You Love Me is proof that there is not only such thing as nice, genuine, hilarious chick lit, but  she manages to write about a (formerly) obese woman without every mistake in the This Is Why I’m Fat book.
Yes, I pretty much loved this book.

Of course it is still chick lit and therefore there are scenes which will make the reader wonder (out loud) why Neve just doesn’t do or say something and it’s is very very clear from the start who she’ll end up with. But more importantly, Neve is a believable character who takes the easy way out with waiting for her extra large dreams to happen instead of working for her very nice (but too close for comfort) reality. She grows throughout the story and it is easy for the reader to vouch for her. The other characters aren’t one-dimensional puppets but have their own lives. And! the sex is written like normal people experience it, instead of male-gazey with weird synonyms for body parts.

So even though I told people less than two weeks ago that I wouldn’t touch chick lit with a ten feet pole again, I’m so glad I doubled back on it. This was a book you want to keep reading but yet never want to have it end. I’m waxing lyrically about chick lit, this is new. Please read this of Manning’s Unsticky and come join me in this unfamiliar place.

You Don’t Have To Say You Love me, Sarra Manning, Corgi Books 2011

Advertisements

A Boy of Good Breeding

Algren was Canada’s smallest town.

De naam van dit boek had ook ‘De gebeurtenissen van een stel dorpelingen met vreemde namen’ kunnen heten. Want naast Hosea Funk is er ook Summer Feelin’ (als voornaam), Knute en Combine Jo.

De hoofdplotlijn bestaat uit burgemeester Hosea Funk die héél graag het bewonersaantal van zijn stad op 1500 wil houden. Anders komt de premier niet langs en hij denkt dat de premier zijn vader is, dus dat is belangrijk. Dit leidt tot het obsessieve controleren van een zwangere vrouw (krijgt ze nu een tweeling of drieling?) en het soort van doodwensen van oude mensen.
Verder is er een jong stel dat weer bij elkaar komt nadat hij vijf jaar afwezig is geweest, een hond die de stad terroriseert en terugblikken naar eerdere jaren van de inwoners.

Het is boek vol absurde verhalen, maar wel met heel veel charme en net voor het kan veranderen in irritant, is er een abrupt einde met een wijze les over wat nu echt belangrijk is in het leven.

A Boy of Good Breeding, Miriam Toews, Faber and Faber 2005

The Knife of Never Letting Go

The first thing you find out when yer dog learns to talk is that dogs don’t got nothing much to say.

In The Knife of Never Letting Go the reader follows Todd, an almost thirteen-year-old living in a pretty much post-apocalyptic world. He can cope with that. He can’t cope with being the last boy in a town full of men and having to live listening to other men’s Noise. Noise is someone’s every thought, being broadcast because of something that happened when the first people arrived in this world. And one day, as stories are wont to do, everything goes wrong and Todd has to run. With his talking dog.

Patrick Ness lets the reader in the dark for a (almost too) long time, skirting away from explanations or only letting Todd in on the information, not the reader. It’s one of the very few problems I have with this YA fantasy novel that sketches a sad and hard world with even harder people in it, showing once again that a human being doesn’t need all that much too lose its humanity. Another thing that irked me that Todd (and the other characters) seem to be remarkably resilient, walking away from several fights that would have put an ordinary person down, but that can be appointed to this being another world with slightly different humans.
Besides those points, The Knife is a whirlwind adventure with adversaries and dangerous (but gorgeous) scenery bursting at the seams. Yes, Todd can be the most obnoxious pre-teen, but there is a learning curve that will make the reader excuse him things.

This book is also part of a trilogy, something I usually shirk away from because there has to be a very good reason for an idea to become a trilogy besides ‘Three books could make more money than one’. In case of The Knife, I want to know more of this world, and not for the sole fact that Patrick Ness left it with a huge, horrible cliff hanger. This book grades well in the fantasy and in the YA category.

The Knife of Never Letting Go, Patrick Ness, Candlewick Press 2008

 

 

Boxer Beetle

In idle moments I sometimes like to close my eyes and imagine Joseph Goebbels’ forty-third birthday party.

This book confused me. Luckily it had a lot to say about itself:

This is a novel for people with breeding.
Only people with the right genes and the wrong impulses will find its marriage of bold ideas and deplorable characters irresistible.
It’s a novel that engages the mind while satisfying those that crave the thrill of a chase. There are riots and sex. There is love and murder. There is Darwinism and Fascism, nightclubs, invented languages and the dangerous bravado of youth. And there are lots of beetles.
It is clever. It is distinctive. It is entertaining. We hope you are too.

Ned Beauman didn’t worry himself with using a clear layout that makes it easier for the reader to understand who’s point of view she’s following this time. And from time to time it is very weird and the reader might has to get used to the fact that she’s following fascists and that (if he/she isn’t one) opinions will clash. But on the other hand -yes it was entertaining and weird and bold and interesting. Read it if you want to read about a whole different world view, a way of life that existed not that long ago and/or Hitler beetles. Seriously.

Boxer Beetle, Ned Beauman, Sceptre 2010

The Slap

His eyes still shut, a dream dissolving and already impossible to recall, Hector’s hand sluggishly reached across the bed.

Acht getuigen vertellen over hoe ze een kennis een kind van een andere kennis zien slaan en hoe dat doorwerkt in hun leven. Het merendeel hiervan is volwassen en ouder, maar er zitten ook een kindloze vrijgezel en twee tieners bij.

De gedachte die al snel bij mij bovendreef was ‘Revolutionary Road in de eenentwintigste eeuw’. Net zoals in dat boek hebben alle passerende personages van The Slap veel (geld, gezin, vrienden), maar vreten achter de façades allerlei grote en kleine problemen zich door hun levens. Wanneer het ene personage sympathiek lijkt, stuurt Tsiolkas snel weer aan op een ontnuchterende situatie.
Dit is echter maar heel soms deprimerend. Vaker neemt het boek gewoon de plaats in van een uitgebreide karakterschets van de middenklasse van Australië (met schrijnend ‘gewoon’ racisme dat misschien nog het meeste steekt).

De oplossing/climax is dan ook dat die er niet is. Dit is het leven, dit zijn de mensen er is geen zwart of wit. En hopelijk zijn deze mensen niet op bestaande Australiërs gebaseerd, want fijne reclame voor het volk is het  niet.

The Slap, Christos Tsiolkas, Tuskor Rock 2010

Haunted

Marie-Madeline lit the flame under the bowl.

In Haunted volgt de lezer de geest van een half demon die ook nog heks is. Zij -Eve- krijgt in het volgende leven een opdracht van het Lot: ze moet een monster vangen dat ontsnapt is uit haar persoonlijke hel. Dat gaat natuurlijk niet zo makkelijk en zo wordt de lezer meegenomen door verschillende werelden van leven-na-dood, een paar hellen en tussendoor naar de wereld van de levenden want daar is Eve’s dochter waar ze zo graag voor zorgt.

Mensen die Kelley Armstrong kennen, weten hoe gedetailleerd zij (paranormale) werelden kan scheppen. Er zijn engelen, demonen en half-demonen, thema-werelden voor de doden (Eve bezoekt eens een piratenwereld), allerlei spreuken en magie en ga zo maar door. Mensen die haar niet kennen, weten nu zo ongeveer wat ze kunnen verwachten. Toch wordt die hoeveelheid aan detail nooit verstikkend, blijft het verhaal duidelijk en is het geen moment moeilijk om doorheen te komen. Armstrong biedt fantasy pulp, maar in plaats van op de bekende manier met mannelijke helden en vrouwen met zwoegende boezems in kleine pakjes, kunnen de vrouwen hier zelf hun zaakjes beschermen en oplossen. En dat is vermakelijk.

Haunted is makkelijk inwisselbaar met haar andere werk. Zelfde sterke vrouw, zelfde wereld-hoppen en kleine wijze les in de laatste drie hoofdstukken. Een lekker tussendoortje.

Haunted, Kelley Armstrong, Orbit 2005

The Alternative Hero

You know how it is sometimes.

The Alternative Hero is a coming of age story of the thirty-three year old Clive Beresford. Clive has been an (almost) life long fan of the band The Thieving Magpies and effectively stopped developing (mentally) when they broke up after a disastrous show. He drinks too much, has a shitty job, few friends and no girlfriend. And he thinks he can change all that (or at least his way of looking at life) when he spots the lead singer of The Thieving Magpies. That man should be able to give him closure and with that, somehow, a goal in life.

This book is stuffed with (pop) musical references, real and imaginary bands and persons passing by. Every chapter has a recommended listening, lyrics and texts from (fake) fanzines pop in and Clive simply can’t separate his life from his music.
Like in any coming of age story,  loads of stupid, sad and frustrating things happen, some wise lessons are pushed into the margins and The One Big Lesson isn’t so big and pretty easy to grab. The Alternative Hero reads like a scrap book of a music lover and in some chapters it looks like that as well. Sometimes the reader will probably have the urge to grab Clive’s shoulders and shake some sense into him, but the majority of the time he isn’t a bad guy, he just lost his direction.
And a has-been popstar helps him rediscover it.

Lovers of England, (English) music and coming of age stories, grab The Alternative Hero and enjoy the ride.

The Alternative Hero, Tim Thornton, Cape 2009