Featured

Hi // Hallo

De bijen

De oude boomgaard lag ingeklemd.

Dit was stukken vreemder dan ik had verwacht, alleen al omdat ik verkeerd had herinnerd dat dit non-fictie was/zou zijn. Gelukkig was het een positieve verrassing.

In De bijen zit de lezer in een huif. De hoofdpersoon is een bij, iedereen is een bij, behalve de spinnen en wespen en andere nare vijanden. Elke bij kent haar plek, maar met Flora 717 gaat het mis en blijft het misgaan. Flora 717 vraagt zich namelijk dingen af, heeft geheimen, en verandert van functie(s).

Zo bloeit het verhaal op als een sprookje met een rauw, donker randje dat dreigt de boel te besmetten. Of de lezer hier iets van leert? In hoeverre het biologisch correct is? Wie het weet, mag het zeggen. Maar vermakelijk, spannend en gruwelijk is het.

De bijen, Laline Paull, De Bezige Bij 2014

Hotel Transylvania 2

89 min.

Hotel_Transylvania_2_Theatrical_PosterIk weet het, waarom kijk je nou niet zo’n film met oogkleppen op? Sorry, dat gaat steeds lastiger. Trouwt de vrouwelijke hoofdrolspeler nu echt op haar achttiende? Is ze zwanger en moeder op haar negentiende/twintigste? Waarom heeft ze nog steeds hetzelfde aan als toen ze een tiener was? Waarom heeft de love interest/echtgenoot helemaal geen aantrekkelijke kwaliteiten en gedraagt hij zich als volwassene nog als tiener? Waarom kan vader/grootvader niet eerlijk zijn tegen zijn dochter, in plaats van liegen en zijn kleinzoon in gevaar brengen door zijn ouderwetse ideeën?

Maar hé, de vrouwelijke karakters zijn deze keer niet alleen vrouw/vriendin van, er is één stoer skate-meisje.

Het blijft een vermakelijk element, dat wel. Hotel vol monsters dat mensen moet dulden, flauwe grapjes over clichés over die monsters. Jammer dat er niet net iets meer aandacht besteed kon worden aan de vrouwelijke kant van het verhaal. En had sowieso die tijdsprong groter gemaakt; welke vampier wil nu zwanger zijn als tiener?

Hotel Transylvania 2, Columbia Pictures 2015

Remarkable Creatures

Lightning has struck me all my life.

I don’t particularly feel like going to hunt fossils right now, but I am curious about the small village of Lyme Regis. Tracy Chevalier has a style in this novel that makes you forget you’re reading digital. The pages take on structures, the story adds a physical sensation, like the book shelters touchable details.

Main characters are spinster Elisabeth, wild and poor child Mary, and the beaches, fossils and water of Lyme Regis. In this short story (under 300 pages, which seems to be a common denominator in last books read), the reader goes along for the fossil hunt and discovering skeletons from creatures previously unknown. This is early nineteenth century England, crocodiles are the height of exotic creatures.

It’s a novel for the senses, filled with a variety of female characters. It’s lovely.

Remarkable Creatures, Tracy Chevalier, Penguin Books 2010

Influence

I can admit it freely now.

The author admits that he’s been a patsy for his entire life. Luckily he doesn’t just knows that, but also knows how to get out of situations that try to use that weak spot of his for someone else’s profit.

There’s many ways to persuade, and many varieties of persuasion. Cialdini is a writing professor, making the set up of the book traditionally school book-ish. There’s an anecdote, data, a conclusion. That doesn’t mean that the material is dull, just a bit dense from time to time. A lot of what’s mentioned is recognisable (to me), but the addition of extra layers provide new information.

It took a few chapters before I really had an epiphany, but I guess that completely depends on what knowledge you start with. It’s an accessible insight to the human mind and action, and maybe one day – when buying a car for example – you can use it to get out of situations you’d otherwise be the patsy in.

Influence: the psychology of persuasion, Robert B. Cialdini, HarperCollins 1984

De Graces

Iedereen zei dat het heksen waren.

Ik weet verdorie niet meer wie dit me had aangeraden, want daar wil ik graag even een hartig woordje mee spreken. Brr, YA volgens het cliché boekje. En werd het op de achterkant ook nog aangeraden voor fans van Twilight en Beautiful Creatures. Had ik nu maar van te voren het boek opgegeven.

De echte naam van de hoofdpersoon leren we niet eens; zij besluit zichzelf eens River te noemen en daar doet iedereen aan mee. River dus, en ze is nieuw in een kleine stad en al snel wordt ze net zo betoverd en/of obsessief met de mysterieuze familie die al tijden daar woont. En mysterieus is.

Maar met River is er ook Iets Aan De Hand. Daarvoor wordt de lezer zo’n tweehonderd pagina’s aan het lijntje gehouden, terwijl de mysterieuze familie al snel gewoon wat eleganter dan de rest lijkt. De andere karakters mogen tweedimensionaal blijven, River krijgt alle ruimte om onduidelijk en chagrijnig te zijn.

Is er dan misschien nog iets van een uitsmijter, een diamantje in de modder? Neuh. Zelfs als River eindelijk de boel uitlegt, wordt het lauwwarm geserveerd met een duidelijke opening voor boek twee. Ze mag het doen zonder mij.

De Graces, Laure Eve, Van Goor 2016

The Big Sick

124 min.

Hallelujah, another romcom. With some coming-of-age elements. And fish-out-of-water, because this romantic comedy largely involves an immigrant family in the USA. Which means there’s people of colour involved as well, score! I know this could be read as sarcastic, but I feel like romantic stories are even more often super white than other The-Big-Sick-postermovie genres.

Kumail and Emily meet when he’s doing a standup show, both decide that this meet up is going to be an one time thing.  Good thing we know there’s way too much chemistry between the two of them to believe that.

Romantic gestures, fights, breaks ups and make ups are (mostly) thrown aside for a much bigger game changer: Emily becomes seriously ill. How does a relationship work with/around that?

Kumail goes through some Life Lessons, while Emily is (more) fleshed out through the presence of her parents. It’s their chemistry that doesn’t make you ask too much questions, just look at the darn cute of them. The other characters are everything you need in a romantic comedy.

The Big Sick, FilmNation Entertainment 2017

Commandant Konijn

De kogel van een MI6 maakt geen grote gaten: 5.56 millimeter in doorsnee, minder dan een pink, maar eenmaal binnen in je lijf verandert hij in een dodelijk klein monster dat door je ingewanden ploegt.

Alles went, ook oorlog. Van alles kan verslavend worden, ook oorlog. Auteur en journalist Michel Maas maakte verschillende mee, en schreef daarover.

Maas zit vooral op de Balkan, maar volgt oorlog, potentiële oorlog, ook naar Thailand. Het dagelijks leven is de juiste bron vinden om op de juiste plek te komen: in het belegerde dorp, naast het mijnenveld, bij de begrafenis van een kind. De journalisten en fotografen worden ook voor van alles uitgenodigd door de lokale bevolking; als zij er zijn geweest, als er over geschreven wordt, dan zal iets veranderen. Als de wereld het nu maar weet, ziet, hoort, dan moet de oorlog snel voorbij zijn.

Wij weten wel beter. Maas schrijft het allemaal op, gebruikt dit ook als een excuus om achter te blijven, niet terug te hoeven naar vrouw en kinderen. Welk verschil het heeft gemaakt? Op het moment suprême  beneemt de NAVO hem zijn high en doel. Hoe te functioneren zonder oorlog?

Dit is een boek voor de (toekomstige) journalist, maar zeker ook voor ieder die meer moet leren over de Balkanoorlog(en) en hoe ongeluk in kolommen wordt verpakt.

Commandant Konijn, Michel Maas, De Bezige Bij 2017